Vol. 14 No. 117 (2025)

Research Article

Snow, Steppe, and Emptiness: The Contribution of Space to Visual Narrative in About Dry Grasses

Published 2025-03-28

Cilt 14 Sayı 117 kapak

Öz

Kar, Bozkır ve Boşluk: Kuru Otlar Üstüne’de Mekânın Görsel Anlatıya Katkısı

Sinemada mekân, yalnızca fiziksel bir dekor olmanın ötesinde, karakterlerin iç dünyalarını yansıtan, anlatıyı derinleştiren ve izleyicinin filmle kurduğu anlam ilişkisini şekillendiren önemli bir unsur olarak değerlendirilir. Özellikle taşra sinemasında mekân, karakterlerin yalnızlık, sıkışmışlık ve aidiyet duygularıyla ilişkilendirilerek, anlatının temel bileşenlerinden biri haline gelmektedir. Nuri Bilge Ceylan sineması, taşrayı yalnızca bir coğrafi alan olarak değil, bireyin varoluşsal çatışmalarını ve toplumla olan gerilimli ilişkisini yansıtan bir anlatı mekânı olarak ele almaktadır. Bu bağlamda, Kuru Otlar Üstüne (2023) filminde taşra ile birey arasındaki gerilimli ilişkiyi derinlemesine işleyerek, taşrayı yalnızca bir arka plan değil, anlatının özüne yerleşen bir öğe olarak sunmaktadır. Çalışmada, filmin mekânsal kullanımı betimsel analiz ve göstergebilimsel analiz yöntemleriyle incelenmiştir. Betimsel analiz yöntemi, filmin mekânsal unsurlarının nasıl yapılandırıldığını ortaya koyarken, göstergebilimsel analiz, mekânın anlatı içerisindeki sembolik ve metaforik anlamlarını açığa çıkarmayı hedeflemiştir. Elde edilen bulgular, filmde mekânın yalnızca bir arka plan unsuru olarak değil, anlatının temel bir bileşeni olarak işlev gördüğünü ortaya koymaktadır. Karakterlerin taşra mekânı içinde yaşadıkları sıkışmışlık, yalnızlık ve varoluşsal sorgulamalar, geniş açılı planlar, uzun çekimler ve doğal ışık kullanımıyla desteklenmiştir. Filmde, kar ve bozkır metaforları, bireyin iç dünyasındaki boşluk ve izolasyonu yansıtırken, iç mekân sahnelerindeki klostrofobik atmosfer, taşranın birey üzerindeki baskısını vurgulamaktadır.

Anahtar Kelimeler Taşra Sineması, sinematografi, mekânın anlatısal işlevi, Nuri Bilge Ceylan

Abstract

Space in cinema is considered not only as a physical setting but also as a crucial element that reflects the inner worlds of characters, deepens the narrative, and shapes the viewer’s relationship with the film. Especially in rural cinema, space becomes one of the fundamental components of the narrative by being associated with characters’ feelings of loneliness, entrapment, and belonging. Nuri Bilge Ceylan’s cinema treats rural settings not merely as geographical locations but as narrative spaces that reflect existential conflicts and the tense relationship between individuals and society. In this context, About Dry Grasses (2023) delves into the tense relationship between the individual and the rural environment, positioning the rural landscape not just as a backdrop but as an essential element at the heart of the narrative.In this study, the spatial use in the film is examined using descriptive analysis and semiotic analysis methods. While descriptive analysis reveals how spatial elements are structured in the film, semiotic analysis aims to uncover the symbolic and metaphorical meanings of space within the narrative. The findings indicate that space in the film functions not merely as a background element but as an integral component of the narrative. The feelings of entrapment, loneliness, and existential questioning experienced by the characters in the rural setting are reinforced through wide-angle shots, long takes, and the use of natural lighting. In the film, the metaphors of snow and the steppe reflect the emptiness and isolation of the characters’ inner worlds, while the claustrophobic atmosphere of interior scenes highlights the oppressive nature of the rural environment on the individual.

Keywords Rural cinema, cinematography, narrative function of space, nuri bilge ceylan’s cinema

PDF (Turkish)

References

  1. Ahi, M. J., & Karaoghlanian, A. (2020). The architecture of cinematic spaces: By interiors. Intellect.
  2. Arnheim, R. (2015). Film olarak sanat (S. Batur, Trans.). Metis Yayınları.
  3. Aytaş, M., & Demir, Y. (2024). Sergei Parajanov sineması ve kültürel ikonografi: Narın Rengi (1969) filminin göstergebilimsel analizi. Tykhe Sanat ve Tasarım Dergisi, 9(16), 159-180.
  4. Aytaş, M. (2020) Televizyonda Görsel Tarih Yazımı. Literatürk
  5. Barthes, R. (1979). Göstergebilim ilkeleri. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  6. Bazin, A. (2010). Sinema nedir? (Ö. Paker, Trans.). Kabalcı Yayınları.
  7. Bignell, J. (2004). Media semiotics: An introduction. Manchester University Press.
  8. Bordwell, D., & Thompson, K. (2020). Film art: An introduction (12th ed.). McGraw-Hill Education.
  9. Branigan, E. (1992). Narrative comprehension and film. Routledge.
  10. Brown, B. (2016). Cinematography: Theory and practice (3rd ed.). Focal Press.
  11. Çağıl, F., & Kılınç, M. (2021). Sinemada mekân ve ışık etkileşimi: Bridge of Spies üzerine bir inceleme. Medya ve Sanat Çalışmaları Dergisi, 59-73.
  12. Çökerdenoğlu, R. (2022). Nuri Bilge Ceylan’ın Uzak ve İklimler filmlerinde yalnızlık teması. Çekmece Sosyal Bilimler Dergisi, 10(21), 103-112.
  13. Deleuze, G. (1989). Cinema 2: The time-image. University of Minnesota Press.
  14. Güney, D. (2022). “MEKON” bir iletişim aracı olarak mekân. Bir İletişim Aracı Olarak Mekân Kongresi, 20-21 Ekim 2022, Topkapı Üniversitesi, İstanbul.
  15. İlkdoğa, H. (2020). Sinematografik mekânın tasarımı ve algısı. Arkitera. https://www.arkitera.com/haber/sinematografik-mekanin-tasarimi-ve-algisi/
  16. Kale, E. (2018). Yeni Türk sinemasında anlatı bağlamında sinemasal bir mekân olarak taşra: Bir Zamanlar Anadolu’da örneği. Social Sciences, 13(10), 857-874.
  17. Kılıç, H. İ. (2019). Günümüz Türkiye sinemasında taşra temsilleri ve mikro-iktidar ilişkileri bağlamında bireytoplum analizi: Nuri Bilge Ceylan filmleri (Master’s thesis, Marmara Üniversitesi, Türkiye).
  18. Lefebvre, H. (1991). The production of space. Blackwell.
  19. Mascelli, J. V. (1998). The five C's of cinematography. Silman-James Press.
  20. Sakhaei, H., Yeganeh, M., & Afhami, R. (2022). Quantifying stimulus-affected cinematic spaces using psychophysiological assessments to indicate enhanced cognition and sustainable design criteria. Frontiers in Environmental Science, 10, 832537.
  21. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Kitabevi.
  22. Yücel, A., & Ökem, H. S. (2020). Mekânın sinematografik temsili bağlamında beden-mekân ilişkisi. Kent Akademisi, 13(4), 688-700.