The Pain as a Modern Tenet

Öz

Modernist Bir İlke Olarak Sancı

Sanatçıyı acı çeken bir insan olarak tasvir etmek gibi acı çekmenin onun yararına olduğunu düşünmek de çok eski bir gelenektir. Bu gelenek, kimi zaman bizzat sanatçılar tarafından ortaya atılmış kimi zaman da sanatçı için uygun görülmüş tasvirlerden kaynaklanıyor. Acıyı, sanat eserinin yalnızca konusu değil aynı zamanda ilham kaynağı olarak da görmek ve dolayısıyla sanatçıların acı ile koyun koyuna yaşadıklarını iddia etmek büyük bir hata mı? Değil. Bazı bilimsel araştırmalar dahi söz konusu duygunun estetik yaratıcılık ile yakından ilintili olduğunu otaya koyuyor. Bununla birlikte, acı ve sanatsal yaratıcılık arasında kurulan münasebetin yanlış yorumlandığı durumlara da tanık oluyoruz. Yanlış yorumlanma kadar bir destanlaştırma / kahramanlaştırma hevesiyle hareket edilmesi de ayrı bir sorun. Acı ile barışık olma hali sanatçının yaradılışında mı var yoksa acı, yalnızca estetik biçem kaygısının entelektüel bir sonucu mu? Bunu kestirmek kolay değil ama bugün acı çeken sanatçı portresinin tamamen bir mitleştirme çabası olduğuna inanmış ve karşımıza yepyeni bir model ile çıkmış insanlar da var.

Anahtar Kelimeler sancı, mit, ilham, bohemya, ruh