Deconstruction in Contemporary Ceramic Art
Öz
Çağdaş Seramik Sanatında Yapıbozum
Modernizm ile birlikte sanatçıların geleneksel yöntemleri terk ederek, alışılagelmiş kuralları yıkmaları, sanat yapıtlarının geleneksel üsluptan uzaklaşması, sanatı farklı boyutlara taşımıştır. Modern-postmodern sanatın getirileriyle geçmiş ve gelenek ile modern dışı bağlar kurulması ve bu bağların yeniden şekillenmesi, sanatın her alanında olduğu gibi çağdaş seramik sanatında da farklı üslup, yönelim ve yaklaşımların doğmasına sebep olmuştur. Bu durum estetik anlayış ile seramik yapıt arasındaki geleneksel bağın farklılaşmasını sağlamıştır. Bu farklılaşma mükemmeliyetçi estetik olgunun yerini, yeni bakış açılarına bıraktığı gerçeğine vurgu yapmıştır.
Bu çalışma günümüz seramik sanatında, geleneksel üretimin göz ardı edilmesi ve mükemmelliğe dayanan estetik olgunun kırılmasının ardından, seramik sanatçılarının yöneldiği yeni üretim, üslup ve ifade biçimlerinin, yapıbozum kavramı üzerinden incelenmesini amaçlamıştır. Kilin kimi zaman fiziksel müdahalelerle, kimi zamansa kimyasal değişimler ile farklılaştırılması, yeni anlamlar kazandırılması ve anlatım diline yapılmış olan katkılar, çağdaş seramik sanatçıları üzerinden örneklendirilmiştir. Ayrıca yapıbozum kavramının sanatçıların yaratım süreçleri ve teknik çeşitlilikleri incelenmiş bu ifade biçiminin nasıl ve neden kullanıldığı, alan yazın incelenmesi ve sanatçı röportajları üzerinden değerlendirilmiştir. Yapılan araştırmada yapı bozum kavramının çağdaş seramik eserlere farklı sergileme olanakları, teknik çeşitlilik ve sıra dışı bir üslup kazandırdığı gözlemlenmiştir. Bu kavramın gelecek yıllarda da birçok sanatçı için alternatif bir üslup olacağı sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler Çağdaş Seramik Sanatı, Yapıbozum, Estetik
Abstract
With modernism, the artists abandoned the traditional methods, destroyed the conventional rules, and the art works moved away from the traditional style and moved the art to different dimensions. The modernization of modern and postmodern art and the re-shaping of these ties with tradition and non-modern ties has led to the emergence of different styles, orientations and approaches in contemporary ceramic art as in every field of art. This situation has differentiated the traditional connection between the aesthetic understanding and the ceramic art. This differentiation emphasized the fact that the perfectionist aesthetic case was replaced by new perspectives.
This study aims at examining the new production, style and expression styles of ceramic artists through the concept of deconstruction after the discontinuation of traditional production in today's ceramic art and breaking the aesthetic case based on perfection. The effects of clay on physical interventions and sometimes with chemical changes, gaining new meanings and contributions made to the language of narration are exemplified by contemporary ceramic artists. In addition, the concept of deconstruction has been examined in terms of the creation process and technical diversity of the artists. In the research, it has been observed that the concept of deconstruction provides different exhibitions, technical diversity and unusual style to the contemporary ceramic works. It is concluded that this concept will be an alternative for many artists in the future.
Keywords Contemporary Ceramic Art, Deconstruction, Aesthetic