Technical Approaches to Viola in Viola Education
Öz
Viyola Eğitiminde, Viyolaya Özgü Metodik Yaklaşımlar
Viyola, 20. yüzyılın başından bu yana solo eserler yazılmaya başlanması ve iyi icracılar sayesinde ilerleme kaydetmektedir. Viyola çalmaya ilişkin metodik kaynaklar ne yazık ki yetersizdir ve bu enstrüman için icra edilen eserlerin çoğu kemandan derlemedir. Neredeyse tüm yazılı kaynaklarda, keman ve viyola çalma ve tutuş şekillerinin aynı olduğu belirtilir, nadiren “benzer” tanımı kullanılır. Bu nedenle, çoğu zaman enstrümanlar arasındaki farklılıklar göz ardı edilir ve keman için kullanılan bu teknikler sıklıkla viyola için de kullanılır. Bu makalede viyolaya özgü olan enstrüman tutuşu, sol ve sağ el duruşu, ses üretimi ve vibrato üzerinde durulacaktır.
Anahtar Kelimeler Viyola, eğitim, metodik ve farklılık
Abstract
The viola has been progressing since the begining of the 20th century due thanks to the solo compositions and the good performers. Despite this advantage, the viola literature is unfortunately insufficient and the current masterpieces of viola which have been performed are mostly adopted from the violin. In almost all written sources, it is claimed that the performing and holding techniques in viola and violin are identical, and, to a lesser extend, similar. For this reason, the differences between these two instruments are often ignored and the violin methods are often used also for the viola. In this article, we examine those techniques that are specific to the viola such as, the holding the instrument, the position of the right and the left hands the making of the sound and vibrato.
Keywords Viola, education, methodic and difference