Amerigo Vespucci Versus Claude Lévi-Strauss: Who Is the Best Sea World Anthropologist?

Amerigo Vespucci (1454-1512) wrote letters for depicting his four sea voyages to the Americas, thus ‘the New World’: he talked about the primitiveness of the natives, the animals specific to the region, and the plants that were used as foods or medicines by the natives in his letters to traders, politicians, family members, and navigators. Besides, Claude Lévi-Strauss (1908-2009) talked about different natives from some tropical regions in his work entitled Tristes tropiques (1955; A World on the Wane); moreover, he wrote Le Totémisme aujourd’hui (1962; Totemism) and Mythologiques in four volumes: Le Cru et le cuit (1964; The Raw and the Cooked), Du miel aux cendres (1966; From Honey to Ashes), L’Origine des manières de table (1968; The Origin of Table Manners), and L’Homme nu (1971; The Naked Man). As Vespucci depicted naked natives, their lack of a legal system, cures, totems, and eating habits as well as the status of native women in their societies, just like Lévi-Strauss, he might seem to have influenced Lévi-Strauss and the formation of structural anthropology. Consequently, this paper will compare Vespucci’s sixteenth century popular ethnographic descriptions to Lévi-Strauss’s twentieth century structural anthropological analyses.

Amerigo Vespucci (1454-1512) ‘Yeni Dünya’ olarak bilinen Amerika kıtasına dört deniz yolculuğu gerçekleştirmiştir. Bu yolculuklar hakkında tüccarlara, politikacılara, aile üyelerine ve denizcilere mektuplar yazmıştır. Bu mektuplarda yerlilerin ilkellliklerinden, Amerika kıtasına özgü hayvanlardan ve bu kıtada yaşayan yerlilerin yemek ya da ilaç olarak kullandıkları bitkilerden söz etmiştir. Claude Lévi-Strauss (1908-2009) ise Tristes tropiques (1955; [Üzgün Tropikler]) adlı eserinde tropikal bölgelerde yaşamakta olan yerlileri tasvir etmiştir. Lévi-Strauss’un Le Totémisme aujourd’hui (1962; [Günümüzde Totemizm]) ve Mythologiques adlı iki adet kitabı da vardır. Mythologiques adlı eseri dört farklı seriden oluşur: Le Cru et le cuit (1964; [Ham ve Pişmiş]), Du miel aux cendres (1966; [Baldan Küllere]), L’Origine des manières de table (1968; [Sofra Adabının Kökeni]) ve L’Homme nu (1971; [Çıplak Adam]). Lévi-Strauss gibi Vespucci de yerlilerin giysilerinin ve hukuki sistemlerinin olmayışını, kadınların yerliler arasındaki konumunu, yerlilerin ilaçlarını, totemlerini ve yemek yeme alışkanlıklarını anlattığından Lévi-Strauss’u ve yapısal antropolojinin oluşumunu etkilemiş gibi görünebilir. Bu çalışma, Vespucci’nin 16. yüzyılda kaleme aldığı popüler etnografik tasvirlerini Lévi-Strauss’un 20. yüzyılda yaptığı yapısal antropolojik analizleri ile kıyaslar.