From Appropriation to Postproduction: The Yasumasa Morimura Example
Öz
Temellükten Postprodüksiyona: Yasumasa Morimura Örneği
Temellük sanatı ya da diğer adıyla kendine mal etme sanatı sadece bir kopyalama tekniği değildir. Özgün bir sanat eserinden yapılan temellük, sanatçısının kimliği ve özgün fikirlerinin süzgecinden geçtiğinde ortaya çıkan eserin yeniden özgün ya da orijinal olarak adlandırılması mümkün olabilir. Günümüz sanatında giderek yaygınlaşan bu sanatın oluşum süreci ve sonuçta ortaya çıkan sanat Fransız sanat kuramcısı Nicholas Bourriaud tarafından postprodüksiyon olarak adlandırılmıştır. Bu çalışmada postprodüksiyon sürecinin pratikte nasıl işlediğini göstermek amacıyla Japon sanatçı Yasumasa Morimura’nın sanatı ele alınmış ve önemli eserleri içerik, biçim ve sanatçının yeniden yaptığı orijinaller ile olan farkları açısından örnekler üzerinden incelenmiş ve yorumlanmıştır.
Anahtar Kelimeler Temellük, orijinal, postprodüksiyon, güncel sanat
Abstract
Appropriation art or in other words the art of arrogating to oneself, is not just a copying technique. It is possible that, the appropriation which was made from an original work of art may be re-genuine or original when it is filtered by the artist's identity and his genuine ideas. This process and the resulting art which has become increasingly widespread in contemporary art is called postproduction by French art theorist Nicholas Bourriaud. In this work, the Japanese artist Yasumasa Morimura's important works have been examined and interpreted in terms of context, form and the differences between his works and the originals which were reproduced by the artist, in order to show how the postproduction process works in practice.
Keywords Appropriation, original, postproduction, contemporary art