An Analysis of Johann Sebastian Bach’s E Minor Flute Sonata in Terms of Technique and Possıble Etude Proposals That Can Be Wrıtten for Performance
Öz
Johann Sebastian Bach’ İn Mi Minör Flüt Sonatının Teknik Analizi ve İcraya Yönelik Yazılabilecek Etütlerle İlgili Öneriler
Bu çalışma; birincil olarak Johann Sebastian Bach’ın BWV 1034 Flüt Sonatı’nın flüt tekniği ve icrasal yönden analiz edilmesi ile alanın bilgi birikimine katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Ayrıca bu eserin icrası üzerinde çalışacak özellikle mesleki müzik eğitimi öğrenci ve eğitmenlerine yardımcı olmak amacıyla yürütülmüştür. Ayrıca çalışmanın odak noktası ile ilgili kazanımları daha kolay ve daha az zamanda oluşturmaya yardım etmek amacıyla direkt eserle bağıntılı çeşitli etütlerin hazırlanmasında dikkat edilecek noktaların neler olacağına ilişkin bazı öneriler oluşturmak çalışmanın bir diğer amacıdır. Bu araştırmada ‘Betimsel Araştırmalar’ ın bir türü olan “Döküman Analizi ve İçerik Analizi” modeli kullanılmıştır. Çalışmadan; Bach’ın ‘Mi Minör Flüt Sonatı’nın barok müziğin karakteristik yapısını yoğun olarak taşırken kullanılan arpejler, diziler ve yüksek aralıklı birbirine ters atlamaların kulağa hoş gelen eğlenceli melodilerle kaynaştığı görülmektedir. Eserde kullanılan dizinin genişliği ve kapsadığı seslerin çeşitliliği, müzik cümlelerinin akıcı ve detaylı yapısındaki derin müzikal anlatımı ortaya koymaktadır. Eserde yoğun olarak modülasyonlar kullanıldığı, eserde en sık kullanılan ses alanının flütün parlak ve esnek seslere sahip ikinci oktav ses alanı olduğu görülmektedir. Eser bölümlerinin kurulumunda onaltılık ritim kalıplarının yoğun olduğu, Bestecinin eserin bütün bölümlerinde ana tonu belirleyen E5 (Mİ5) sesini ağırlıklı olarak kullandığı sonuçları çıkmıştır. Ayrıca eserin bölümlerinin icrasında yer alan karakteristik ritim kalıplarının; iki ve üç bağlı notalar, mordentli ve trilli motifler olduğu ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca mordentli ve trilli motiflerin bağlı çalımları, çift dil ve tek dil tekniğinin kullanıldığı tartımlar, sekizli notayı onaltılık notaya bağlayan tartım kalıpları, altmış dörtlük ve otuz ikilik notalardan oluşan kalıpların olduğu tespit edilmiştir. Appogiatur (çarpma) tekniği, her süre ve değerde legato çalımlar olduğu, Eserin birinci ve üçüncü bölümlerinde ağırlıklı olarak ‘tek dil’ tekniği, ikinci ve dördüncü bölümlerinde de ağırlıklı olarak ‘çift dil’ tekniğinin kullanıldığı sonucuna varılmıştır. Eserde ağırlıklı olarak sırasıyla; forte, piano, mezzoforte, crescendo ve decrescendo nüans işaretlerinin kullanıldığı, eserde artikülasyon işaretlerinden “detache” tekniğinin daha sık kullanıldığına ilişkin sonuçlara ulaşılmıştır. Ayrıca bu bulgulardan hareketle yazılacak etüdlerin hangi özellikleri taşıması gerektiğine ilişkin öneriler sıralanmıştır.
Anahtar Kelimeler Johann Sebastian Bach, Flüt, Sonat, Analiz
Abstract
This study firstly aims to analyse Johann Sebastian Bach’s BWV 1034 flute sonata in terms of flute technique and performance. It also aims to create a scientific contribution to the fund of knowledge to the branch and course material to help both students and teachers who will work for performing this work. Besides, this study is carried out in order to help to create gains about the focal point of the study easier and in lesser time and form some suggestions about points to consider for preparing various etudes related to works directly. Content analysis model was used for this study. It was concluded from the study that Bach’s Mi Minor Flute Sonata intensely has baroque music characteristics, used arpeggios, sequels and sound intervals opposite jumpings swarm with melodies easy on ear and sequels used in the work have the width and the variety of sounds. It was also deduced that modulations were used intensely in detailed and fluent form of music sentences together with the deep musical expression, the fluently used sound field in the work is second octave voice field which has bright and flexible sound in flute, a sixteenth rhythmic patterns are intense in configuration of the parts of the work and the composer mainly used E5 (Mi5) voice which determines main tone in all parts of the work. Besides, it was concluded that characteristical rhythmic patterns, which were used in performing the parts of the work, were two or three tier notes, motives with trill and mordant, connected playing of motives with trill and mordant, rhythms with double reed and single reed techniques, rhythmic patterns which connect eighth notes with a sixteenth note, rhythmic composed of a sixty-fourth and a thirty-second notes, appoggiatura technique and legato playing in any time and value. It was also deduced that while single reed and double reed techniques were mainly used in the first and third parts of the work; double reed technique was mainly used in the second and fourth parts of the work. It was found out that forte, piano, mezzoforte, crescendo and decrescendo hue marks were mainly and respectively used and detache technique of articulation marks were used more frequent. Moreover, based on these findings suggestions for which qualities the etudes should have were ordered.
Keywords Johann Sebastian Bach, Flute, Sonata, Analysis