Looking at a Face: The Artistic and Ontological Representation of the Live Model in Alberto Giacometti’s Figurative Approach
Öz
Bir Yüze Bakmak: Alberto Giacometti’nin Figüratif Anlayışında Canlı Modelin Sanatsal ve Ontolojik Temsili
Sanat, bireysel ve özgün bir ifade alanı olarak sanatçının görme, algılama ve yorumlama biçimleri doğrultusunda şekillenmektedir. Bu farklılıklar, sanatsal üretim süreçlerini ve anlatım olanaklarını çeşitlendirmektedir. Bu çalışma, 20. yüzyılın önemli sanatçılarından Alberto Giacometti’nin figüratif anlayışını, canlı modelle kurduğu ilişki üzerinden ele alarak sanatçının üretim pratiğini, biçimsel gelişimini ve ontolojik yönelimlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, Giacometti’nin canlı modelle kurduğu ilişkinin yalnızca biçimsel bir gözlem süreciyle sınırlı olmadığı, figürün sanatçı için varoluşsal bir sorgulama alanına dönüştüğü ortaya konulmaktadır. Sanatçının model seçiminde etkili olan fiziksel ve psikolojik etkenler değerlendirilirken, canlı modelin Giacometti’nin üretim pratiğinde bir “varlık odağı” olarak nasıl konumlandığı incelenmektedir. Figürün görünen yüzeyin ötesine geçerek varlık, yokluk ve insanın ontolojik konumuna ilişkin sorularla yüklü bir imgeye dönüşmesi, sanatçının portre anlayışının temelini oluşturmaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş, eser çözümlemeleri Feldman’ın sanat eleştirisi yöntemi doğrultusunda gerçekleştirilmiştir. Eserler ayrıca varoluşçu felsefe bağlamında yorumlanmıştır. Bu yönüyle araştırma, Giacometti’nin portre sanatını felsefi temelleriyle birlikte ele alarak sanatçının figür anlayışına bütüncül ve eleştirel bir bakış sunmayı hedeflemektedir.
Anahtar Kelimeler Alberto Giacometti, Varoluşçuluk, Sanat Eleştirisi, Resim, Canlı Model
Abstract
Art is an individual and distinctive field of expression shaped by the artist’s ways of seeing, perceiving, and interpreting. These differences diversify artistic production and expand the possibilities of representation. This study examines the figurative approach of Alberto Giacometti, one of the most influential artists of the twentieth century, through his relationship with the live model, focusing on his working practice, formal development, and ontological orientation. It shows that Giacometti’s engagement with the live model is not limited to a purely formal or observational process but develops into an existential field of inquiry. Evaluating the physical and psychological factors that influenced the artist’s choice of models, the study investigates how the live model is positioned as a “focus of existence” in Giacometti’s practice. The transformation of the figure into an image charged with questions of presence, absence, and the ontological condition of the human being forms the basis of the artist’s understanding of portraiture. Using a qualitative research design, the study analyzes selected works according to Feldman’s method of art criticism and interprets them within the framework of existentialist philosophy. In this respect, it seeks to offer a comprehensive and critical perspective on Giacometti’s figurative practice by examining his portraits together with their philosophical foundations.
Keywords Alberto Giacometti, Existentialism, Art Criticism, Painting, Live Model