A Modernist Approach to the Postmodern Period in Turkish and Western Painting

Postmodern thought allows us to continuously question modernism. Postmodernism is being prodigiously fed by all the resources of globalism and is also perceived as being in opposition to itself. Art in the present day is both a form of production, making use of the advanced technology developed in the past forty or fifty years. It includes many factions coming to terms with the perception of the universe created by modernism. This account-squaring investigates universalism, uniqueness, originality and belonging issues in modernism and establishes the micro-discourses and policies along with a pluralist perception of the world that internalize the differences between the species, which are all postponed by the center. As it did in the world at large, the postmodern approach has made it possible to re-interrogate many issues in Turkish painting, from the multidimensional use of materials to opinions, values and judgments accepted as taboos. Postmodern thought brought new and different conceptual and institutional approaches to Turkish painting and Turkish painters. Accordingly, Turkish artists began to spend more time on thought, merged rapidly with foreign art and transcended the borders of painting, place and materials in the postmodern period.

Postmodern, günümüzde küreselleşmenin var olan tüm kaynaklarından beslenerek hızla ilerlerken, temelde sadece karşı durduğu bir zaman dilimiymiş gibi algılanan modernin de unutulmadan sürekli sorgulanmasına kaynaklık etmektedir. Günümüz sanatı, bir yandan üretim biçimi olarak son kırk-elli yıla yayılan ileri düzeyli teknolojik yeniliklerden payını alırken, öte yandan da modernin ortaya koyduğu evren algılamasıyla hesaplaşan bir dizi kırılmayı bünyesinde barındırmaktadır. Bu hesaplaşma, modernin evrensellik, biriciklik, orjinallik ve aidiyet meselelerini sorgularken, yerine merkezin ötelediği mikro söylemleri ve politikaları, türler arasındaki ayrımların duruma uğratıldığı plüralist bir dünya algısını yerleştirmiştir. Postmodern anlayış ile tüm dünyada olduğu gibi Türk Resim Sanatı’nda da çok yönlü malzeme kullanımından, tabu olmuş görüş, değer ve yargılara kadar yeniden sorgulama mümkün olmuştur. Postmodern anlayış Türk Resim Sanatı ve sanatçısı için yeni ve farklı kavramsal/kurumsal yaklaşımlar doğurmuştur. Bu bağlamda fikir üzerinde daha fazla zaman harcamaya başlayan Türk sanatçısı dünya sanatı ile hızla kaynamış ve postmodern sürçte resim, mekân ve malzemenin dışına çıkmıştır.