Anxiety, Fragmentation, and Dysfunctional Communication in Steven Berkoff’s Kvetch

This study focuses on acclaimed playwright Steven Berkoff’s rarely studied play, Kvetch. The study argues that Berkoff demonstrates the uncomfortable inner conflicts of human beings in Kvetch at personal and interpersonal levels. In this context, the article explores the issues of anxiety, fragmentation, and dysfunctional communication, which are reflected through the internal monologues and overlapping speeches of the characters. The characters in the play suffer from anxieties affecting their actions and interactions. This situation causes a dichotomous tension between their inner selves and their social faces. The mental fragmentation of the characters also gives rise to the problem of dysfunctional communication, creating a more chaotic atmosphere in the play. The study further claims that Berkoff functionalizes both form and content to present the characters’ inner struggles. In this respect, it is demonstrated in this study that Berkoff’s unconventional and non-conformist dramatic approach in Kvetch strengthens the theme of fragmentation structurally as well. By delving into the characters’ internal monologues and the complex web of dialogues in the play, the study looks at how Berkoff employs experimental dramatic techniques through which he pushes his audiences to put the puzzle pieces together to be able to understand each character’s mind. The study concludes that Berkoff’s play displays the mental world of humankind, always in struggle with a pervasive sense of anxiety and fragmentation.

Bu çalışma ünlü oyun yazarı Steven Berkoff’un nadiren incelenen oyunu Kvetch’e odaklanmaktadır. Çalışma, Berkoff’un Kvetch’te insanın rahatsız edici iç çatışmalarını kişisel ve kişilerarası düzeylerde gösterdiğini savunmaktadır. Bu bağlamda bu makale, karakterlerin iç monologları ve üst üste binen konuşmaları aracılığıyla yansıtılan kaygı, parçalanma ve işlevsiz iletişim konularını incelemektedir. Oyundaki karakterler, eylemlerini ve etkileşimlerini etkileyen kaygılardan muzdariptir. Bu durum, içsel benlikleri ile toplumsal yüzleri arasında ikilemli bir gerilime neden olmaktadır. Karakterlerin zihinsel parçalanmışlığı, işlevsiz iletişim sorununu da doğurarak oyunda daha kaotik bir atmosfer yaratmaktadır. Çalışma ayrıca, Berkoff’un karakterlerin içsel mücadelelerini göstermek için hem biçimi hem de içeriği işlevselleştirdiğini iddia etmektedir. Bu bakımdan bu çalışmada Berkoff’un Kvetch’teki alışılmadık ve konformist olmayan dramatik yaklaşımının parçalanma temasını yapısal olarak da güçlendirdiği gösterilmektedir. Çalışma, karakterlerin iç monologları ile oyundaki karmaşık diyaloglar ağının detaylarına inerek, Berkoff’un izleyicilerini her bir karakterin zihnini anlayabilmek için yapboz parçalarını bir araya getirmeye zorlayan, deneysel dramatik teknikleri nasıl kullandığını incelemektedir. Çalışmada, Berkoff’un oyununun, daima yaygın bir endişe ve parçalanmışlık duygusuyla mücadele eden insanın zihinsel dünyasını sergilediği sonucuna varılmıştır.