Skip to main navigation menu Skip to main content Skip to site footer

The Rennaissance Artist’s Conception of Microcosmos

Cilt 12 Sayı 107 kapak

Öz

Rönesans Sanatçısında Mikrokozmos Kavramı

Bu çalışmada Rönesans sanatçısında mikrokozmos kavramı, hümanizmin temel kaynaklarının yorumlanışları üzerinden incelenmektedir. Çalışmanın amacı felsefî olan mikrokozmos kavramının Rönesans dönemi sanatçılarında nasıl bir yaratılış ve yaratıcılık algısı oluşturduğunu incelemektir. Bu kavram aynı zamanda dönemin sanat felsefesinin de odak noktalarından biridir. Yeni-Platoncu metinler, Kabala ve Hermetik külliyatın tercümeleri ile kendini yukarıdaki tanrısal dünya ile aşağıdaki süflî dünya arasında bağ olarak gören, ilahî olanı aşağıya ileten bir insan figürü Rönesans insanı için model olmuştur. Marsilio Ficino, Pico della Mirandola, Leonardo da Vinci, Michelangelo Buonarroti ve Andrea Palladio gibi Rönesans’ın felsefî temelini oluşturan isimlerinin yazdıkları metinler ve bazı sanat eserleri, sanatçının ilham alma ve tanrılaşma kavramlarının ana yapısını ve kendisini mikrokozmos olarak görme eğilimini ortaya koymaktadır. Sanatçı, ruhunun gözüyle metafizik âlemlere ulaşabilmektedir. Hümanist düşünce, insanı her şeyin merkezine koymakta ve bir anlamda tanrılaştırmaktadır. Antik felsefeden Rönesans düşüncesine aktarılan Makrokozmos-mikrokozmos analojisi, evrendeki her şeyin insanda mevcut olduğu fikrini, dolayısıyla da tanrılık makamına ulaşabileceğini açıklamaktadır.

Anahtar Kelimeler Mikrokozmos, Rönesans Hümanizmi, Hermetizm, sanatsal ilham, tanrılaşma

Abstract

This study examines sources that form the basis of humanism that were interpreted in the Renaissance and how they formed the philosophy of art through the concept of microcosmos in the artist. The research aims to investigate how the philosophical concept of the microcosm influenced Renaissance artists' perceptions of creation and creativity. This concept is also a key aspect of the period's art philosophy. It reveals whether different personalities and examples of art have a similar understanding and what sort of humanist inspiration and creativity they offer by evaluating the writings and works of the period's artists. The main structure of the artist's understanding of microcosmos can be revealed through the writings and works of Renaissance men such as Marsilio Ficino, Pico della Mirandola, Leonardo da Vinci, Michelangelo Buonarroti, and Andrea Palladio. The macrocosm-microcosm analogy describes how everything in the universe is present in man, allowing him to attain the status of divinity.

Keywords Microcosmos, Renaissance Humanism, Hermeticism, artistic inspiration, deification

PDF (Turkish)

References

  1. Agrippa, Heinrich Cornelius. Three books of occult philosophy. Çev. J. French. Londra: R. W. for George Moule, 1651.
  2. Belting, Hans. Floransa ve Bağdat, Doğuda ve Batıda Bakışın Tarihi. Çev. Zehra Aksu Yılmazer. İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları, 2012.
  3. Buonarroti, Michelangelo. ve diğer. Poesie. Lanciano: R. Carabba, 1920.
  4. Buonarroti, Michelangelo. Rime, A Cura Di Enzo Noè Girardi. Bari: G. Laterza, 1967.
  5. Buonarroti, Michelangelo. Michelangelo, Şiir, Çev. Oya İşeri Gever, Karabatak; İki Aylık Edebiyat ve Sanat Dergisi 6 (Ocak-Şubat 2013): 90.
  6. Butterworth, Charles E. İbn Rüşd’ün Aristo’nun Topikleri, Retoriki ve Poetiki Üzerine Üç Kısa Şerhi, Çev. Doç. Dr. Metin Özdemir, Kelam Araştırmaları, 7.2, (2009): 81-134.
  7. Campbell, Joseph. Kahramanın Sonsuz Yolculuğu. Çev. Sabri Gürses, İstanbul: İthaki, 2017.
  8. Da Vinci, Leonardo. Trattato della Pittura I. Roma: Stamperia de Romanis, 1817.
  9. Eliade, Mircae. Patterns in Comparative Religion. Çev. Rosemary Sheed. New York: Sheed and Ward Inc., 1958.
  10. Ficino, Marsilio. Three Books on Life (De triplici vita). Çev. Carol V. Kaske, John R. Clark. Tempe, Arizona: Arizona State University, 1998.
  11. Ficino, Marsilio. Platonic Theology. 3. IX-XI. Çev. Michael J.B. Allen. Ed. James Hankins ve William Bowen. Cambridge; Massachussets: I Tatti Rennaissance Library, 2003.
  12. Fornasier, Matteo. Microcosm and Macrocosm in the Renaissance. Encyclopedia of Renaissance Philosophy, (14 Haziran 2020), DOI link: https://doi.org/10.1007/978-3-319-02848-4_949-2
  13. Francesco Giorgio vd. L’Harmonie du monde, divisée en trois cantiques. Çev. Guy Le Fevre de la Boderie, Paris: Jean Macé, 1579.
  14. Germ, Martin. Leonardo's Vitruvian Man, Renaissance Humanism, and Nicholas of Cusa. Umeni Art, 55.2 (2007): 102-107.
  15. Gotti, Roberto. The Dynamic Sphere: Thesis on the Third State of the Vitruvian Man, Martial Culture and Historical Martial Arts in Europe and Asia; A Multi-perspective View on Sword Culture 2, ed. Hing Chao, Daniel Jaquet, Loretta Kim: 93-147 (2022). 12 Eylül 2023. https://doi.org/10.1007/978-981-19-2037-0
  16. Hopkins, Jasper. Nicholas of Cusa: Metaphysical Speculations. Minneapolis, Minn: A.J. Banning Press, 2000.
  17. Kılıç, Mahmut Erol. Hermesler Hermesi; İslam Kaynakları Işığında Hermes ve Hermetik Düşünce. İstanbul: Sufi Kitap, 2017.
  18. Kaya, Mahmut. “Sudûr”. TDV İslâm Ansiklopedisi 37: 467-468. İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi, 2009.
  19. Meshberger, Frank Lynn. An interpretation of Michelangelo's Creation of Adam based on neuroanatomy. JAMA, 264.14 (1990): 1837–1841.
  20. Mirandola, Pico della. On The Dignity of Man, On Being and the One, Heptaplus. Çev. Charles Glenn Wallis, Paul J.W. Miller ve Douglas Carmichael. Cambridge, Indianapolis: Hacket Publishing1998.
  21. Necipoğlu, Gülru. The Scrutinizing Gaze in the Aesthetics of Islamic Visual Cultures: Sight, Insight and Desire, Muqarnas 32 (2015): 23-61.
  22. Palladio, Andrea. I Quattro libri dell’architettura. Venedik: Dominico de' Franceschi, 1570.
  23. Panofsky, Erwin, “Iconography and Iconology, A Study of Rennaissance Art”, Meaning in the Visual Arts, Garden City: NY Doubleday Anchor Books 1955: 26-54.
  24. Prodan, Sarah Rolfe. The Mystical Dimension of Michelangelo’s Writings. Yayınlanmamış Doktora Tezi. University of Toronto, Italian Studies, 2011.
  25. Roth, Leland M. Mimarlığın Öyküsü. Çev. Ergün Akça, İstanbul: Kabalcı, 2000.
  26. Schimmel, Annemarie. Dinler Tarihine Giriş. İstanbul: Külliyat Yay., 2016.
  27. Schwarz, Fernand. vd. Rönesans’ın Ruhu. Çev. Çiğdem Zülfikâr, Gülnur Yıldız ve M. İlgürel. Ankara: Yeni Yüksektepe Yayınları, 2016.
  28. Scott, Walter, Ed. Hermetica; The Ancient Greek and Latin Writings which contain Religious or Philosophic Teachings Ascribed to Hermes Trismegistus 1. Oxford: The Clarendon Press, 1925.
  29. Tansey, Richard G. vd. Gardner’s Through The Ages 2. New York: Harcourt Brace College Publishers,1996.
  30. Vitruvius, De Architectura, Libri decem 3, Leipzig: B. G. Teubneri 1899.
  31. Yıldırımer, Şeniz. İbn Rüşd Felsefesinin Latin Dünyasında Tanınması ve Latin İbn Rüşdçülüğü. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 14.25 (Ocak 2012): 93-114.