Memory and Space in Ayşe Erkmen's Artworks
Öz
Ayşe Erkmen’in İşlerinde Bellek ve Mekân
Mekâna özgü yerleştirmeleriyle bilinen Ayşe Erkmen, bazı çalışmalarında mekânın belleğinden faydalanarak işler üretmektedir. Sanatçı bu işlerinde mekânı, belleğiyle sanatın malzemesine dönüştürmektedir. Mekâna basit fakat sıra dışı müdahalelerde bulunarak mekânın geçmişini ve anılarını kavramaktadır. Dolayısıyla minimal bir gerçeklikle oluşturduğu işlerinde mekânın belleğine dokunmaktadır. Kendi deyimiyle “sanat olmak ile olmamak arasında” bir noktada duran sanatçının pratiği, yenilikçi bir yaklaşımla mekân ve bellek ilişkisini gündeme getirmektedir. Bu araştırmada sanatçının özellikle mekâna özgü işlerinde bellek ve mekân ilişkisi incelenmektedir. Dolayısıyla bu ilişkiyi, postmodern bir bağlamda ele alan sanatçının pratiği hakkında detaylı bir araştırma yapılmaktadır. Bu makalede amaçlanan, Ayşe Erkmen’in mekâna özgü işlerinden hareketle postmodern sanatta mekân ve bellek ilişkisi üzerine bir araştırma yapmaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi yöntemi benimsenmiştir. Makalede Ayşe Erkmen’in işlerinde mekân ve bellek ilişkisinin ütopik bir söylem içermediği, nostaljik bir duygu yaratmadığı halde minör anlatımlarla postmodern bir bağlam taşıdığı sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler Mekân, bellek, Postmodern sanat
Abstract
Ayşe Erkmen is known for her site-specific installations and she created some of her artworks by making use of memory of the space. In these works, the artist transforms the space with its memory into an art material. By making simple but extraordinary interventions to the space, she grasps the past and memories of the space. In this way, in her works she touches the memory of the space created with a minimal reality. In her own words, the practice of the artist, standing at a point "between being an art and not being an art", brings forward the relationship between space and memory with an innovative approach. This research examines the relationship between memory and space that is especially inherent in the artist’s site-specific works. Therefore, a detailed research is carried out on the practice of the artist, who deals with this relation ship in a postmodern context. The aim of this article is to conduct a research on the relationship between space and memory in postmodern art, based on Ayşe Erkmen’s site-specific works. In the research, document analysis method, which is one of the qualitative research methods, was applied. In the article, it has been concluded that the relationship between space and memory in Ayşe Erkmen's works does not contain an utopian discourse. Instead without creating a nostalgic feeling, this relationship carries a postmodern context with minor narratives.
Keywords Space Memory, Postmodern Art