The Reflection of Traditional Embroidery Technique on Contemporary Art
Öz
Geleneksel Nakış Tekniğinin Güncel Sanata Yansıması
Bu araştırmada, geleneksel nakış tekniklerinin kumaşa alternatif yüzeylerde kullanımının sanatsal mecralarda yer edinme serüveni aktarılmaktadır. Sanatsal üretimlerini ortaya koyarken hazır nesne yüzeylerini ve bedenini kullanan, teknik olarak geleneksel nakış tekniklerine yönelen belli başlı beş sanatçı araştırmanın ana çerçevesini oluşturmaktadır. Hazır nesnelerinin kullanımı, sanatta ilk olarak 20. yüzyılın başında kolaj ve asamblaj uygulamaları olarak karşımıza çıkarken; temellerinin 1920’lerde, Duchamp’ın hazır nesnesine dayandığını söylemek mümkündür. Özellikle 1960’lı yıllardan itibaren bu nesnelerin sanatçılar tarafından kavramsal boyutta ele alındığı izlenmektedir. Yine 60’lı yıllar, sanatta beden ve ona dair her şeyin ilgi gördüğü bir dönem olmuştur. Beden, dolaysız ve gerçek bir alan olarak özellikle performans sanatında kullanılagelmiştir. Sanatta çağdaş uygulama biçimleri; yeni kavramları keşfetmek, aynı zamanda da geleneksel ile güncel arasında köprü kurarak gerçekleştirilebilmektedir. İncelenen sanatçılarda, ürettikleri sanat nesnelerinin sanat ve zanaat arasındaki ince çizgiyi, geleneksel olmayan hazır nesnelerle ve bedenleri ile geleneksel nakış işlemenin temel tekniklerini kullanarak yeni ifade biçimleriyle ele aldıkları görülmektedir. Geleneksel nakış tekniğini hazır nesnelerin üzerinde ve bedenlerinde güncel sanata taşıyan sanatçılar irdelendiğinde, üretim süreçlerinde feminizm, kiç, sürdürülebilirlik, beden sanatı ve performans sanatı gibi kavramlar ve yaklaşımlar ekseninde kendi kavramsal çerçevelerini ele aldıkları görülmektedir. Bu amaçla, sanatçıların teknikleri, yöntemleri ve yaklaşımları araştırılarak, beslendiği sanat pratikleri ve geleneksel yapım tekniklerinin alternatif yüzeylerdeki kullanım amaçlarına değinilerek, her biri yeni yaşam alanına dönüşen sanatsal çıktıların kavramsal mesajları yorumlanmaya çalışılacaktır. Bu makale, sanat ve zanaat arasındaki sınırlı diyaloğun sanatçılar tarafından nasıl aşıldığına, malzeme ve tekniğin alternatif yüzeylerdeki kullanımına örnek teşkil etmektedir.
Anahtar Kelimeler Geleneksel nakış, güncel sanat, Feminizm, beden sanatı, sürdürülebilirlik, kiç
Abstract
In this research, the adventure of using traditional embroidery techniques on alternative surfaces to fabric to achieve a place in artistic media is conveyed. Five major artists, who use their own bodies and readymades' surfaces, and who technically gravitate towards traditional embroidery techniques, establish the main framework of this research. While the use of readymade in art first appeared at the beginning of the 20th century as collage and assemblage, it is possible to say that their foundations were based on Duchamp's readymade in the 1920s. Especially since the 1960s, it has been observed that these objects have been handled conceptually by artists. Also, the 60's was a period in which the body and everything related to it captured closer attention in art. The body has been used as a direct and real field, especially in performance art. Contemporary forms of practice in art are discovering new concepts and building a bridge between traditional and present. It is seen that the studied artists drew a fine line between art and craft by using the basic techniques of traditional embroidery and nontraditional readymades and bodies. When the artists who carry the traditional embroidery technique on readymade and in their bodies to modern art are examined, it is seen that they deal with concepts and approach such as feminism, kitsch, sustainability, body art and performance art in their production processes. For this purpose, by researching the techniques, methods and approaches of the artists, and by referring to the art practices and traditional production techniques, which inspired these artists, on alternative surfaces, the conceptual messages of artistic outputs, each of which transformed into a new living space, will be interpreted. This article provides an example of how the limited dialogue between art and craft has been overcome by artists, and the use of materials and techniques on alternative surfaces.
Keywords Traditional Embroidery, Contemporary Art, Feminism, Body Art, Sustainability, Kitsch