Cilt 8, Sayı 63 (Kasım 2019)

Derleme

21. Yüzyılda Biyosanat

Yayımlandı 30.11.2019

Cilt 8 Sayı 63 kapak

Öz

Sanatın bilimsel yapıya göre değişen paradigmasının biyosanat kapsamında incelendiği bu araştırmada; 21. yüzyılda sanatta sahne alan biyosanat uygulamalarından örnekler ele alınmıştır. Günümüzde sanatın nerede olduğu, hangi süreç ve parametreler üzerine yol aldığı, devam edecek yolculuğunda hangi yansımalar sunacağı mevcut gerçekler olarak ciddiyetle irdelenmelidir. Biyosferde insan merkezli bu değişimlerin durdurulamaz bir hıza eriştiği noktada sanatın da müdahalelere dâhil olarak mevcut senaryoları gündeme getirmesi gerekmektedir. Sanat paradigmasında, içinde olduğumuz antroposen çağda yok oluş yahut yeniden var oluş manzarası betimlenirken aslında en ilkel haliyle başlangıcında olduğu gibi, temsil yeteneği mevcut sistemler ekseninde sanatçının hizmetiyle insanlığa yansımaya devam edecektir. Küresel bağlamda sanattaki gelişmelere rağmen günümüzde ülkemiz sanat eğitiminde disiplinlerarası uygulamaların yaygınlaşmadığı görülmektedir. Sanat eğitimi içeriğinin güncellenmesi ve çağın verilerine entegrasyonunun gerekliliğinden hareketle bu çalışma; biyosanat uygulamalarına dönük eksikliğin tespiti ve araştırmacılara başlangıç olacağı görüşüyle tamamlanmıştır. Döküman incelemesi yapılan araştırmada biyosanat alanı içine dâhil olan biyoteknolojik uygulamalar, sanatçı ve eseri eşliğinde açıklanmıştır. Elde edilen veriler ışığında bu tasarım alanına dair disiplinlerarası çalışmaların sanata katkıları olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler Bilim, teknoloji, sanat, biyosanat, biyoteknoloji

Abstract

In the 21ST Century Bioart

In this study, the paradigm of art, which changes according to the scientific structure, is examined within the scope of bioart; In the 21st century, the examples of bioart applications in the arts have been discussed and explained. Nowadays, it is necessary to accept the current facts as to where art is on, what processes and parameters it is going on, and which reflections it will present on its journey. At the point where these human-centered changes in the biosphere have reached an unstoppable pace, art also needs to bring up the current scenarios, including interventions. In the paradigm of art, the depiction of extinction or re-existence in the anthropocene age we are in is depicted as the beginning of its most primitive form, and the ability to represent will continue to be reflected to humanity with the services of the artist in the context of the existing systems. Despite the developments in art in the global context, it is seen that interdisciplinary practices are not widespread in art education in our country today. Based on the necessity of updating the content of art education and integrating it with the data of the age; It was concluded with the opinion that the lack of bioart applications and the beginning of the researches will be started. In the documentary research, the biotechnological applications included in the field of bioart were explained with the artist and his creation. In the light of the data obtained, it was concluded that interdisciplinary studies in this field of design contribute to art.

Keywords Science, technology, art, bioart, biotechnology

PDF

Kaynakça

  1. Baron, D. (2009). The mutant flesh: matters and identities. The mutant flesh: fabrication of a posthuman içinde (s. 49-80). Paris: Dis Voir.
  2. Catts, O. ve Iwasaki, H. (2017). Time, the biogenic timestamp: exploring the rearrangement of matter through synthetic biology and art. A. D. Ginsberg, J. Calvert, P. Schyfter, A. Elfick D. Endy (Ed.). Synthetic aesthetics investigating synthetic biology's designs on nature içinde (s. 195-204). London: The MIT Press Cambridge, Massachusetts.
  3. Catts, O. ve Zurr, I. (2000). Semi-living worry dolls. Virtual museum of posthumanist art. Erişim adresi: https://vmpa.omeka.net/exhibits/show/nonhuman-agency/worrydolls
  4. Catts, O. ve Zurr, I. (2017). Vital tissue constructs. C. N. Terranova ve M. Tromble (Ed.). The routledge companion to biology in art and architecture içinde (s. 411- 424). New York: Routledge.
  5. Gessert, G. (2010). Green light toward an art of evolution. London: The MIT Press.
  6. Hiçyılmaz, Y. ve İnam Karahan, Ç. (2016). Görsel sanatlar öğretmen ve öğretmen adaylarının öğretim teknolojilerine yönelik görüşleri. Ö. Demirel ve S. Dinçer (Ed.) Eğitim bilimlerinde yenilikler ve nitelik arayışı, s. (953-966). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
  7. Hiçyılmaz, Y. ve İnam Karahan Ç. (2018). Görsel Sanatlar Öğretmen Adaylarının Teknolojik Pedagojik İçerik Bilgisi Öz Yeterlikleri. Asos Journal içinde (s. 102-120).
  8. İnam, A. (2014). Tékhne kavramı üstüne bir araştırma. Teknoloji benim neyim oluyor? içinde (s. 77-134). Ankara: ODTÜ Yayıncılık.
  9. Johung, J. (2017). Demonstrable plasticity. C. N. Terranova ve M. Tromble (Ed.). The routledge companion to biology in art and architecture içinde (s. 424-431). New York, USA: Routledge.
  10. Kac, E. (1994). Topology. Erişim adresi: http://www.ekac.org/essay.diag.big.html
  11. Kac, E. (1994). We are never alone: a conversation on bio art with Eduardo Kac. Researchgate. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/figure/Eduardo-Kac-Teleporting-an-Unknown-State-interactive-telematic-work-involving_fig2_313834163
  12. Kac, E. (2008). The emergence of biotelematics and biorobotics: integrating biology, information processing, networking, and robotics. Telepresence & bio art: networking humans, rabbits, & robots içinde (s. 217-235). United States of America, Michigan: The University of Michigan Press.
  13. Kallergi, A. (2008). Bioart on display, challenges and opportunities of exhibiting bioart. www.researchgate.net. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/publication/266333742_Bioart_on_Display_challenges_and_opportunities_of_exhibiting_bioart
  14. Langer, R. ve Vacanti, J. P. (1993). Tissue engineering. Science Vol. 260, No. 5110, s. 920-926 doi: 10.1126/science.8493529
  15. Miller, A. I. (2011). Merging art & science. Art & science. London: GV Art.
  16. Mitchell, R. (2010). Bioart and the vitality of media. USA: University of Washington Press.
  17. Özilgen, M. (2011). Endüstrileşme sürecinde bilgi birikiminin öyküsü. Ankara: Arkadaş.
  18. Piccinini, P. (1997). Protein lattice. Erişim adresi:http://www.roslynoxley9.com.au/artists/31/Patricia_Piccinini/109/34953/
  19. Sönmez, V. (1994). Eğitim felsefesi. Ankara: Şafak Matbaası.
  20. Terranova, C. N. ve Tromble, M. (2017). Introduction. C. N. Terranova ve M. Tromble (Ed.). The routledge companion to biology in art and architecture içinde (s. 1- 12). New york: Routledge.