İşlemenin Ayrımcı Kökenleri

İşleme sanatı kadının toplumdaki işlevi ve yeri için önemli bir sembol olmuştur. Dikiş dikmek, nakış işlemek genellikle yaratıcılık ve fayda ekseninde erkekler tarafından yok sayılmakla eşleşmiş ve onaltıncı yüzyıldan bu yana işleme kadın için sessiz bir ifade yöntemi olmuştur. Sanat ve zanaatın ayrışmasıyla ortaya çıkan yüksek sanat ve düşük sanat anlayışı işlemenin sanat olarak kabul edilmemesine ve kadın işi olarak nitelendirilmesine neden olmuştur. Kadına ait sosyal alanda bırakılan işlemenin kadınların hayatındaki etkisinin bir evi, bir eşyayı süslemek ya da ihtiyaçları karşılarken estetik bir hazza ulaşmaktan çok ötelere gittiği görülür. Kadın, eğitiminde kısıtlamaların olduğu, toplumsal hayatta ev içine mahkûm edildiği tarihsel pekçok süreçte işlemeyi bir ifade biçimi olarak ya da bir protesto biçimi olarak kullanmıştır. Bu nedenle bu araştırma işlemenin kadının ruhsal, duygusal durumunu anlatmak için sözsüz bir ifade aracı olarak, dinsel, inançsal bir öyküleme ve yüceltme ortamı olarak ya da baskıları, sıkıntıları anlatmak için bir protesto aracı olarak kullanıldığı durumları örneklendirmek; ortak bellekte sadece estetik unsurlarla bütünleşen işlemenin alışılagelen dışında kullanıldığı ortamları irdelemek amacını gütmektedir.

Embroidery art has been an influential symbol for the function and place of woman in the community. Though being neglected through the pragmatism and creativity axis by man, sewing and embroidering has become a way of silent way of testimony for women from the sixteenth century. The concepts of high art and low art emerging through the differentiation of art from crafts have resulted in disclaiming of embroidery as art and expressing embroidery as woman’s occupation.

Embroidery, which was left inside the social domain of femininity, has proved to go far beyond than pertaining aesthetics while fulfilling the needs or embellishing the house or commodity. Woman has used embroidery as a way expressing herself or as a way of a protest in many historical processes where she was imprisoned inside the house with many imposed restrictions in education and social life. Thus, this research aims to explain the situations where this tacit expression means have been used to explain the emotional wellbeing of women or to express the cruelties in her everyday life other than the aesthetic usage of embroidery that all of us happen to know.