Yeni Medya Sanatında İşbirlikli Yaklaşımlar

Endüstriyel çağın dijital çağa geçişiyle birlikte sanatçılar, gün geçtikçe artan bir eğilimle sanat ve teknolojinin kesişim noktalarıyla ilgilenmeye başlamıştır. Özellikle 1960’lı yıllarda teknoloji ve sanat işbirliğinin gözlemlendiği sergiler, dijital çağın bir sonucu olarak karşımıza çıkmaktadır. Bununla bağlantılı olarak da sanat tarihinde belki de ilk ve son kez yeni medya sanatı, dönemin tüm avangart sanat hareketi içerisinde kitlesel bir stratejiye dönüşmüştür. Bu durum her ne kadar kısa süreliğine varlık göstermiş olsa da asamblajdan fotoğrafa, performans sanatından mekanik yeniden üretim görüntü üzerinde yapılan kavramsal müdahaleye kadar, kinetik ve optik sanat gibi teknoloji ve bilim tabanlı deneylerin hızla yükseldiği bir dönemin oluşumunu sağlamıştır. Bu çalışmada özellikle teknoloji ve sanat işbirliğine odaklanılırken, bu türden çalışmaların performans sanatı üzerinden örneklendirilmesine çalışılmıştır. Bununla birlikte 60’lı yıllarda başlayan bilim ve sanat insanlarının ortaklığı sonucunda ortaya çıkan sergi ve festivallere yer verilmiştir. Sonrasında, bu işbirliğinin 90’lı yıllarla beraber özel kuruluşlara geçmesi sonucunda yeni medya sanatının yapısında meydana gelen değişikliklere değinilmiştir. Bu amaç doğrultusunda da Edward Shanken, Lev Manovich ve Marshall McLuhan gibi 21. yüzyılın önemli kuramcıları referans alınmıştır.

Along with the industrial era transition in the digital era, artists have begun to take an interest in the intersection of art and technology with a growing tendency. Especially in the 1960s, exhibitions of technology and art collaboration have emerged as a result of digital age. In connection with this, perhaps the first and last time in the history of art, the new media art has transformed into a massive strategy within the whole avant-garde art movement. Although this has existed for a short period of time, it has led to the formation of a period in which technology and science-based experiments such as kinetic and optical art have rapidly risen from assembly to photography, from performance art to conceptual intervention on mechanical reproduction images. While this study focuses especially on technology and art collaboration, it has been tried to exemplify the works through performance art. However, exhibitions and festivals that have emerged as a result of the partnership of science and arts, which started in the 60's, have been included. After that, this collaborative structure has been touched upon in the 90's, and as a result of passing to private institutions, changes in the structure of new media art have been mentioned. For this purpose, important theoreticians of the 21st century such as Edward Shanken, Lev Manovich and Marshall McLuhan have been taken as references.