Şehirleşme Estetiği ve İnsan Yaşamındaki Rolü

Şehirler modern yaşamın gerçekleştiği yaşam alanlarıdır. İnsanlığın gelişimi kökeni kırsal alan olan toplulukların şehirlerde yerleşmelerine yol açmıştır. Yeni şehir anlayışı insanın kökeni olan toprak ile uyumuna aykırı bir şekilde oluşturulmuştur. İyi ve güzel şehirlerde şehrin bütün betonlaşmasına rağmen yeşil alanlar korunmuş ve güzel mimari eserlere, espasa yer bırakılmıştır. Bu şehirlerde estetik değeri olan ve zaman içinde biriken mimari öğeler kültürün bir parçası olarak muhafaza edilmiş, yeni üretilen mimari ise mevcut dokuyu bozmayacak şekilde uygun olarak tasarlanmıştır. Bu şehirlerin içinde sanat var oluşun doğal bir parçası olarak yer almakta, şehrin kendisi bir sanat eserine dönüşmektedir. Bunun tersi durumlarda ise plansız kurulan şehirler kontrolsüz bir betonlaşmaya dönüşmüş, dar planlı, sıkışık ve estetikten yoksun bir kapatma şeklinde ortaya çıkmıştır. Özellikle yeniçağların getirisi metropoller bu tanıma çok uymaktadır. Aşırı kalabalık ve yer azlığı dikey bir mimari oluşmasına yol açmıştır. Bu dikey mimari insanın kökeni olan topraktan uzaklaşması anlamına gelmektedir. Yoğun nüfuslu ve kötü planlanmış neredeyse kapatılmış şehirler insan sağlığını da olumsuz yönde etkilemektedir. Çünkü bu yapılar doğru bir manzaraya açılmamaktadır. Manzaranın ruh halini düzelten yapısı sıkışık ve betona boğulmuş şehirlerde kendine yer bulamamaktadır. Böyle şehirlerde ruh hali olan manzaranın yokluğu sıklıkla ruhsal sorunlara da yol açmaktadır. Dikilen gökdelenler heybetli yapılarına rağmen şehrin içinde kayboluşumuzun ve Babil kulesindeki gibi bizi boğan bu dünyadan kurtulup cennete ulaşma isteğimizin birer sembolü gibidirler. Yine de gökdelenlerle kurulan şehirlerin tamamıyla negatif yapılar olduğu ileri sürülemez. Her şeyde olduğu gibi bunların da iyi ve kötü örnekleri mevcuttur. Sorun bunların insanın ihtiyaç duyduğu doğal yaşam ve estetiğe ne kadar karşılık verdiğidir. Tür olarak güzel bir yaşamı hak ediyoruz ve artık şehirlerin ortadan kalkmasının ihtimali olmadığına göre bunları eski güzel yapıları ve tarihi koruyarak, içinde yeşil ve doğal alanların bulunduğu, bizi sağlıklı ve mutlu kılacak bir şekilde tasarlamalıyız.

Cities are the living spaces of modern life. The development of mankind has led to the settlement of the communities in the cities, whose origins are rural areas. The new understanding of the city was formed contrary to the harmony of human with the land which is the root of man. In good and beautiful cities, despite all the concrete of the city, green areas have been preserved and beautiful architectural monuments have been left with a special place. In these cities, the aesthetic value and the architectural items that accumulate over time have been preserved as a part of the culture, while the newly-produced architecture has been designed to fit the existing texture. Within these cities, art takes place as a natural part of being, and the city itself becomes a work of art. Conversely, unplanned towns turned into uncontrolled concrete, resulting in a tight and lack of aesthetic closure. Especially the metropolis, which is the result of the new ages, follows this definition very much. Excessive crowd and low ground led to the creation of a vertical architecture. This vertical architecture means that people are moving away from the ground, which is the root. Densely populated and poorly planned and almost closed cities are also affecting human health in a negative way. Because these structures do not open to a proper view. The mood of the sight can not be found in the cities that are cramped and plastered. The lack of a sight that is moody in such cities often leads to mental problems. Despite the majestic structures of the towering skyscrapers, we are lost in the city and like the Babylonian tower, it is like a symbol of our desire to get rid of this world and reach the jenneth. Nevertheless, it can not be argued that cities built with skyscrapers are completely negative constructions. As they are, there are good and bad examples of them. The problem is how much they respond to the natural life and aesthetics that people need. We as human deserve a beautiful life, and now that the cities are not likely to disappear, we must design them in a way that protects the old beautiful structures and history, green and natural areas in which we are healthy and happy.