Leon Golub ve Fernando Botero’nun Resimlerinde İşkence Teması

Bu yazıda, Leon Golub ve Botero gibi iki değerli sanatçının, ülkemizde çok tanınmayan doğrudan işkenceyi konu edindikleri resimleri biçim ve içerik açısından incelenmesi, tanıtılması amaçlanmıştır. Leon Golub “Paralı askerler” adını verdiği resimlerinde askerlerin kayıtsız duruş ve tavırlarıyla, kurbanlarına işkence yapmalarını konu edinir. Sanatçının büyük boyutlu bu resimlerinde, çerçevesiz keten bez üzerine boyanın, verniğin kat kat sürülüşünde, kazınmasında, figürlerin duruşlarında güçlü ifade ve ekspresif etkiler vardır. Leon Golub resimlerinde şiddeti uygulayanların ve mağdurların milliyetlerine ilişkin ipuçlarını vermez. Sanatçı böylece şiddeti, işkenceyi, acıyı milliyetler üstü, bütün ırklara ait, insanlığın sorunu olarak görür. Botero’nun resimlerinde ise tersi bir durum söz konusudur. Sanatçı Amerikan askerlerinin Irak’ı işgalinden sonra Ebu Garib Cezaevi’nde büyük bir aşağılamayla mahkûmlara yaptıkları işkenceleri konu edinmiştir. Botero, resimlerini, temiz, titiz fırça sürüş teknikleriyle kusursuz fantastik bir gerçeklikle oluşturmuştur. Resimlerde kurbanların korku ve kaygıları, işkence görmüş, kanamış, sevimli şişman vücutlarından dışarı taşmaktadır. Sanatçının ironik bu yaklaşımı, insan onurunu hiçe sayan işkencenin korkunçluğunu, acımasızlığını izleyene derinden hissettirmektedir. Sonuç olarak şiddet ve işkence, insanın biricik yaşamını tehdit eden, insanlığı gerileten olumsuz gayrı medeni tutum ve davranışlardır. Sanatçılar geçmişten bu güne şiddeti işkenceyi olumsuzlayan resimler yapmışlardır. Leon Golub ve Botero’un konuyla ilgili ekspresif ve ironik farklı yaklaşımları, çağdaş sanatın ifade farklılıklarındaki güçlü göstergeleridir.

In this article, two valuable artists such as Leon Golub and Botero are aimed to be introduced and examined in terms of form and content, in which the subject of direct torture is very unrecognized in our country. Leon Golub refers to the torture of his victims, with his indifferent stances and attitudes, in his paintings titled “mercenaries”. These large-scale paintings of the artist have powerful expressions and expressive influences on the painting of the figures, painting on a piece of linen cloth, Leon Golub does not give hints about violence and victims’ nationalities in his paintings. Thus, the artist sees violence, torture, painful nationalities, as the problem of humanity of all races. In Botero’s paintings, the opposite is the case. After the American invaders invaded Iraq, the artist had a great humiliation in the Ebu Garib Prison on the subject of torture they had done to prisoners. Botero has created his paintings with flawless fantasy reality with clean, rigorous brush driving techniques. In the pictures, the fear and worries of the victims are tortured, bleeding, out of their cute fat bodies. This artist’s ironic approach makes the horror of the laborer, who ignores human dignity, deeply appraised the ruthlessness. As a result, violence and torture are marital attitudes and behaviors that threaten man’s unique life, and which depress humanity. The artists have made pictures that negate the torture of violence this past day. Leon Golub and Botero’s expressive and ironic different approaches to the subject are strong indications of expression differences in contemporary art.