Günümüz Mekânsal Algılar Bağlamında Sanatçı Atölyeleri ve Daniel Buren'in Sergileme Pratikleri

Günümüz sergileme pratiklerinde, mekânsal deneyimler, yeni malzemeler, beden, fotoğraf, video, fotografik imgeler aracılığıyla mesele edilen kavramların açığa çıkarılması önem kazanmıştır. Mekâna özgü deneyimleri, malzeme kullanımı ve sanatsal öneri sunma bağlamında kimi zaman önyargılarla sansürlendiği, kimi zamansa, izleyiciyle diyalog kurabildiği, tartışmalara açık bir ortamda, sanatçı kendi yörüngesini çizmektedir. Sanat yapıtı, genişleyen alanında sadece çerçevelenip duvara asılabilen ya da el işçiliğiyle yüceleştirilen bir sanat nesnesinden çok, düşün formuyla şekil alabildiği, resim, heykel, fotoğraf gibi sanatsal formlarla mutlak sınıflandırmanın olmadığı, melez bir alandadır. Bu anlayışa göre sanatçı Daniel Buren, geleneksel olmayan malzeme yaklaşımıyla oluşan ve izleyiciye ‘çerçeve’yle sınırlı olmayan somut bir mekân algısı sunmaktadır.

In today's exhibition practices, it has become important that the concepts that are discussed by means of spatial experiences, new materials, body, photography, video, photographic images are exposed. The artist draws his own trajectory in a controversial open space in the context of the use of space, the use of materials and the presentation of artistic suggestions where sometimes he is censored with prejudices, sometimes in dialogue with the audience. The work of art is a hybrid area where there is no absolute classification with artistic forms such as painting, sculpture, photography, rather than an art object, which can be framed only in the expanding field and can be walled or handcrafted. According to this understanding, Daniel Buren presents a concrete sense of space that is formed by the approach of non-traditional material and is not limited to the viewer 'frame.