Üç Oda ve Üç Zaman, Okuyucu Filmi Göstergebilimsel Analizi

Sinematografik mekândan bahsetmek şüphesiz ki göstergeler ve onların perde üzerindeki düzenlenişlerinden bahsetmeyi gerekli kılmaktadır. Çünkü, göstergelerin sinema perdesi üzerindeki düzenlenişleri filmin hikâyesinin izleyiciler tarafından anlaşılır kılınması açısından önemli bir noktadır. Bu çalışmanın amacı, sinema filmlerinde hikâyenin mekân aracılığıyla nasıl vurgulanabileceğini ve mekânın sinematografik anlatımdaki yerini irdelemektir. Bu bağlamda, bu çalışmada Stephan Daldry’ın yönettiği 2008 yapımı “Okuyucu” filminin göstergebilimsel analizi yapılmıştır ve analizin ana materyali filmin ilk iki dakikalık bölümüdür. Çalışmanın hipotezi: "mekân, sinematografik anlatımında kendi bağlamında bir aktör olarak rol alır" şeklindedir. Çalışmanın giriş bölümünde; gösterge ve araştırma yöntemi olarak kullanılan göstergebilimsel yöntem içeriği/kavramları açıklanmıştır. İlerleyen bölümlerde; sinema ve göstergebilim ilişkisinden bahsedilmiştir. Bulgular bölümünde; “Okuyucu” filminin göstergebilimsel analizi gerçekleştirilerek mekânın sinematografik anlatımdaki önemi sorgulanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre; "Okuyucu" filminin ilk iki dakikalık kısmında gösterilen üç odanın, mekânsal unsurların düzenlenişi bağlamında, filmin hikâyesinde geçen üç farklı zamanda yaşanan olaylar hakkında önemli bilgiler içerdiği tespit edilmiştir. Bu sayede mekân, sinematografik anlatımda bir aktör olarak, bir hikâye anlatıcısı olarak kendine bir rol edinmiştir.

Talking about cinematographic space undoubtedly makes it necessary to mention the signs and their configuration on the screen. Because, the configurations of the signs on the cinema screen are an important point in terms of making the movie story understandable by the viewers. Aim of this study is examining how the story of movie can be emphasized by space and the place of space in cinematographic narration. In this context, in this study, the movie call "The Reader" directed by Stephan Daldry in 2008, is analyzed in the way of semiotics and the main material of the analysis is first two seconds of the movie. The hypothesis underlying the work is "space acts as an actor in its own context in cinematographic narration". In the introduction section of the work; signs and contents / notions of semiotic method used as a research method are explained. In the following sections; the relation between cinema and semiotics has been mentioned. In the findings section; the importance of the space in cinematographic narration has been questioned with semiotic analysis of the movie "The Reader". According to the results of the research; it has been found that the three rooms shown in the first two minutes of the movie "The Reader", contain important information about events occurring at three different times in the story of movie in the context of the configuration of spatial elements. By this means, space has taken a role as an actor, as a storyteller in cinematographic narration.