Elif Şafak’in Bit Palas Romaniyla Georges Perec’in Yaşam Kullanma Kılavuzu Romaninin Karşılaştırmalı Incelemesi

Bu makalede Elif Şafak’ın Bit Palas romanıyla Georges Perec’in Yaşam Kullanma Kılavuzu romanı biçim ve içerik açısından karşılaştırmalı olarak incelenmektedir. Benzerlikler, her iki eserin de on daireli bir apartmanı mekân olarak ele alıp buralarda yaşayan insanların hikâyelerini anlatmaları ve her iki eserin de biçim bakımından üst-kurmaca özelliği göstermeleridir. Farklılık ise yazarların amaçlarıyla ilgilidir. Elif Şafak, romanını tarihsel ve toplumsal bir bağlama oturtarak geçmişin geleceği belirlediği tezini yansıtıp Türkiye’nin 1950’lerden sonraki modernleşmesine muhalif bir söylem geliştirmektedir. Perec ise benimsediği Oulipo akımının etkisiyle tarihsel ve sosyolojik bir göndergesi olmayan bütünüyle oyuncul bir metin kurmaktadır.

This study examines Elif Şafak’s Flea Palace and Georges Perec’s Life: A User’s Manual comparatively in terms of form and content. The similarities consist of the fact that both works take place in a ten-flat apartment and narrate the stories of people who live there and both novels present a case of metafiction. The difference is about the authors’ aims. Elif Şafak advances an adversary discourse about the modernization of Turkey after 1950s by placing her novel in a historal and social framework. Perec, on the other hand, constructs a playful text without any historical and sociological reference in keeping with the Oulipo movement.