Sürdürülebilirlik Bağlamında Lif Sanatı ve Güncel Sanat Pratiklerine Yansımaları

Dokuma, tarih boyunca hem işlevsel hem sanatsal bir ifade biçimi olarak toplumların kültürel yapısında önemli yer tutmuştur. Özellikle Türk dokuma geleneği, tarihsel mirası ve sanat değeriyle öne çıkmaktadır. Sanayi devrimiyle birlikte dokumanın doğayla olan ilişkisi zayıflasa da, çağdaş sanatçılar sürdürülebilirlik ilkelerini benimseyerek geri dönüşümlü malzemeler, doğal lifler ve dijital teknolojilerle çevreye duyarlı üretim yöntemleri geliştirmiştir. Bu makale, sürdürülebilirlik kavramının güncel sanat pratiklerinde ve özellikle lif sanatında nasıl yansıma bulduğunu incelemektedir. Sanat üretiminde çevresel kaygılar giderek daha fazla önem kazanırken, geleneksel malzemelerin yerini doğal, geri dönüştürülmüş veya çevreye duyarlı materyaller almaktadır. Lif sanatı, doğası gereği el işçiliğine, dönüşüme ve malzeme duyarlılığına açık yapısıyla bu dönüşümde önemli bir rol üstlenmektedir. Makalede, sürdürülebilirlik ilkesinin lif sanatı üzerinden nasıl yorumlandığı, bu sanatın tarihsel dönüşümü ve çağdaş sanatçılar aracılığıyla günümüz sanatıyla nasıl etkileşim içinde olduğu ele alınmaktadır.

Throughout history, weaving has held an important place in the cultural structure of societies as both a functional and artistic form of expression. It especially stands out with its Turkish weaving tradition, historical heritage and artistic value. Although the relationship of weaving with nature weakened with the industrial revolution, contemporary artists have adopted sustainability principles and developed environmentally friendly production methods with recycled materials, natural fibers and digital technologies. This article explores how the concept of sustainability is reflected in contemporary art practices, with a particular emphasis on fiber art. As environmental concerns are becoming increasingly significant in artistic production, traditional materials are being replaced by natural, recycled, or environmentally conscious alternatives. Due to its inherent openness to handcraft, transformation, and material sensitivity, fiber art plays a crucial role in this shift. The article examines how the principle of sustainability is interpreted through fiber art, its historical development, and its interaction with contemporary art through the practices of modern artists.