Cilt 11, Sayı 92 (Nisan 2022)

Araştırma Makalesi

The Difference Between Derivation and Inflection in Turkish and Its Application to Reduplication

Yayımlandı 30.04.2022

Cilt 11 Sayı 92 kapak

Abstract

Considerations of derivation and inflection as morphological processes have long been a point of interest in morphological theorizing and generativist approach to the internal structure of words. From the typological perspective, languages employ these means to create new lexemes or change the morphological paradigm of a particular lexeme. This raises the question of how derivation and inflection work to form words: If there is any difference between derivation and inflection, what makes them different from each other? Considering this, the current study aims to question how traditional definitions apply to derivational and inflectional morphology in Turkish. Further, reduplication processes in Turkish are discussed in order to understand to what extent they apply to the distinguishing criteria offered to differentiate derivation from inflection. By doing so, the question of to what extent reduplication is represented derivationally is also raised. The results of the study suggest that not all instances of derivational and inflectional morphology can be treated equally. The analysis on the derived forms for reduplication also favor an approach which claims that difference among the morphological processes cannot be clear cut.

Keywords Derivational morphology, inflectional morphology, reduplication, morphological typology

Öz

Türetim ve çekimin biçimbilimsel süreçler olarak ele alınması, biçimbilimsel kuram ve sözcüklerin iç yapısını çözümlemeye yönelik sunulan üretici dilbilgisi yaklaşımının uzun yıllardır ilgi noktasını oluşturmaktadır. Tipolojik bakış açısıyla, diller bu araçları yeni sözlük birimleri oluşturmak veya belirli bir sözcüğün biçimbilimsel paradigmasını değiştirmek için kullanır. Bu, türetim ve çekimin yeni sözcük oluşturmak için nasıl çalıştığı sorusunu gündeme getirmektedir: Türetim ile çekimsel biçimbilim arasında herhangi bir fark varsa, bunları birbirinden farklı kılan özellikler nelerdir? Bunu göz önünde bulundurarak, bu çalışma, türetim ve çekim süreçleri doğrultusunda sunulan geleneksel tanımların Türkçeye nasıl uygulandığını sorgulamaktadır. Bunun dışında, türetimi çekimden farklılaştırmak için sunulan ayırt edici kriterlere ikilemenin ne ölçüde uyduğunu anlamak için Türkçedeki ikileme süreçleri tartışılmaktadır. Böylece, ikilemenin ne derece türetimsel olduğu sorusu da sorulmaktadır. Çalışmanın sonuçları ise türetim ve çekim süreçlerindeki tüm örneklerinin eşit olarak ele alınamayacağını göstermektedir. Türetilmiş ikileme sözcükleri üzerine yapılan çözümleme, biçimbilimsel süreçler arasındaki farkın kesin olarak belirlenemeyeceğini iddia eden bir yaklaşımı da desteklemektedir.

Anahtar Kelimeler Türetimsel biçimbilim, çekimsel biçimbilim, yineleme, biçimbilimsel tipoloji

PDF

Kaynakça

  1. Aronoff, Mark. Morphology by Itself. Cambridge: MIT Press, 1993.
  2. Bauer, Laurie. The Distinction between Derivation and Inflection in Maaori and its Implications, 15th Internationally Morphology Meeting, Vienna University of Economics and Business, February 9- 12, 2012.
  3. Beard, R. Lexeme-Morpheme Base Morphology. Albany, N.Y.: State University of New York Press, 1995.
  4. Beard, Robert. “Derivation.” The Handbook of Morphology. Spencer, Andrew and Arnold M. Zwicky (eds). Blackwell Publishing, 2001.
  5. Bochner, Harry. Simplicity in Generative Morphology. Berlin: Mouton de Gruyter, 1992.
  6. Bybee, Joan. Morphology: A Study of the Relation between Meaning and Form Amsterdam: John Benjamins, 1985.
  7. Büyükkantarcıoğlu, Nalan. Analyzing Turkish Word Formation with Insights from Lexical Morphology, AATT (American Association of Teachers of Turkic Languages) Bulletin, Issue 29‐30, Portland State University, (2002), pp. 26‐34.
  8. Chomsky, Noam. ‘’Remarks on Nominalization’’. In R., Jacobs and P., Rosenbaum (eds), Readings in Transformational Grammar, Waltham, Mass.:Ginn and Co., (1970), 184-221.
  9. Dhillon, Rajdip. Turkish Emphatic Reduplication: Balancing Productive and Lexicalized Forms. Grazer Linguistische Studien, 71, 2007.
  10. Di Sciullo, Anna-Maria, and Edwin Williams. On the Definition of Word. Vol. 14. Cambridge, MA: MIT press, 1987.
  11. Greenberg, Joseph H. A Quantitative Approach to the Morphological Typology of Language. International journal of American linguistics 26.3, (1960), pp. 178-194.
  12. Göksel, Aslı and Kerslake, Celia. (2005). Turkish: A Comprehensive Grammar. London: Routledge, 2005.
  13. Haspelmath, Martin. Understanding Morphology. London: Arnold, 2002.
  14. Katamba, Francis. Morphology. New York: St. Martin's Press, 1993.
  15. Kiparsky, Paul. “Lexical Morphology and Phonology”. In Yang, I. S. (Ed.).Linguistics in Morning Calm. Seoul: Hanshin, 1982.
  16. Lieber, Rochelle. On the Organization of the Lexicon. Ph.D. Diss, Massachusetts Institute of Technology, 1980.
  17. Kabak, Barış. Turkish Suspended Affixation. Linguistics 45 (2), (2007), pp. 311-347
  18. Kornfilt, Jaklin. Turkish. London: Routledge, 1997.
  19. Pertsova, Katya. "Matthew Baerman, Greville G. Corbett, Dunstan Brown & Andrew Hippisley (eds.), Deponency and Morphological Mismatches (Proceedings of the British Academy 145). Oxford: Oxford University Press, 2007. Pp. xv+ 324." Journal of Linguistics 45.1, (2009), pp. 203-208.
  20. Plank, Frans, Mayer, Thomas and Poudel, Tikaram. Phonological Fusion is not the only, and Probably not Even the Main, Source of Morphological Cumulation. Paper Given at the 7th Mediterranean Morphology Meeting, Lefkosia, Cyprus, 2009.
  21. Stump, Gregory. “Inflection.” The Handbook of Morphology. Spencer, Andrew and Arnold, 2001.