Patrick Raynaud’un Ölü Bedeni: “Anatomik Tiyatro” Çalışması Üzerine

Ölüm, bedenin kendi benliği ile karşıtlık oluşturmasıdır. Hareketsizliğe mühürlenmesi ve fonksiyonunu kaybetmesidir. Fonksiyonunu kaybetmiş olan, kalıntı haline dolayısıyla imge haline dönüşmüş olandır. Her toplum kendi ölüm imgesini yaratmış ve belirli anlamlar yüklemiştir. Bu bağlamda bakıldığında Antik Mısırlılardan, ikonografik resimlere hatta günümüze kadar ölüm kavramı farklı şekillerde ele alınan bir konu olmuştur. Özellikle Hristiyan ikonografisi açısından baktığımızda, gerek Mantegna’nın “Ölü İsa’ya Ağıt” çalışması, gerekse Hans Holbein’in “Ölü İsa’nın Mezarındaki Cesedi” çalışması ölü bedeni yatay düzlemin bir parçası haline dönüştürmüştür. İkonografik resimlerin dışında benzer yaklaşımı Ferdinand Hodler’in “Valentine Godé-Darel Ölüm Yatağında” çalışması ile Pablo Picasso’nun ‘Casagemas'ın Ölümü’ çalışmasında da görmek mümkündür. Ölüm kavramını ele alan Berlinde De Bruyckere, Gregor Schneider ve Patrick Raynaud gibi çağdaş sanatçılar ise toplumsal anlayışların tersine ölü bedenini kamusal alanın görünür nesnesi haline dönüştürmüşlerdir. Tabi bu noktada makalede değinilecek ve tartışılacak olan asıl konu ise Patrick Raynaud’un ‘Anatomik Tiyatro’ çalışmasıdır. Patrick Raynaud’un ‘Anatomik Tiyatro’ çalışması ölüm kavramına ilişkin yeni bir görünürlük açmaktadır. Bu durum ‘Anatomik Tiyatro’ çalışması bağlamında ölü beden kavramının ele alınmasını gerekli kılmıştır. Ayrıca bu gereklilik çalışmaya ilişkin bazı çözümlemelerin yapılmasını sağlamıştır. Konuyu zenginleştirmesi açısında da gerek geçmişten, gerekse günümüzden sanatsal örnekler verilmiştir. Bu perspektifte bakıldığında, Patrick Raynaud’un “Anatomik Tiyatro” çalışmasında, ölü beden kavramı ön plana çıkmakta ve makaledeki temel tartışmayı oluşturmaktadır.

Death is the opposition of the body to its own self. It is sealed to immobility and loses its function. It is the one that has lost its function, transformed into a residual state, thus into an image. Each society has created its own image of death and attributed certain meanings. In this context, the concept of death has been a subject that has been handled in different ways from the Ancient Egyptians to iconographic pictures and even up to the present day. Especially when we look at it in terms of Christian iconography, both Mantegna's "Lamentation for the Dead Jesus" work and Hans Holbein's "Dead Christ's Body in the Tomb" have transformed the dead body into a part of the horizontal plane. Apart from the iconographic paintings, it is possible to see a similar approach in Ferdinand Hodler's "Valentine Godé-Darel on the Death Bed" and Pablo Picasso's "Death of Casagemas". Contrary to social understanding, contemporary artists such as Berlinde De Bruyckere, Gregor Schneider and Patrick Raynaud, who dealt with the concept of death, transformed the dead body into the visible object of the public sphere. Of course, at this point, the main subject that will be mentioned and discussed in the article is Patrick Raynaud's "Anatomical Theater" artwork.

Patrick Raynaud's "Anatomical Theater" artwork opens a new visibility into the concept of death. This situation made it necessary to address the concept of the dead body in the context of the "Anatomical Theater" study. In addition, this requirement led to some analyzes regarding the study. In terms of enriching the subject, artistic examples from both the past and the present are given. From this perspective, in Patrick Raynaud's "Anatomical Theater", the concept of the dead body comes to the fore and constitutes the main discussion in the article.