Sanatsal İntifada Bir İşgalin Anatomisi/ Filistin

Araştırma, Filistin’de hala devam etmekte olan savaşın, Filistin kökenli sanatçılar üzerindeki etkisi ile “intifada” kapsamında değerlendirilebilecek eserler üzerine bir incelemeyi amaçlamaktadır. Filistin-İsrail çatışmasının başlangıcı 19. yüzyılın sonuna kadar götürülebilse de dönüm noktası olan tarih, İsrail Devleti’nin ilan edildiği 1948 yılıdır. 1948 yılı İsrailliler için zafer anlamına gelirken, bu tarih Filistinlilerin hafızalarında “nakba” (felaket) olarak yer etmiştir. Bu kapsamda bireysel ve toplumsal savaş hafızasının izlerini sürmeye çalışan Filistin kökenli sanatçıların eserleri ile intifada dönemleri ve sonraki süreç arasındaki etki odağa alınmıştır. Bu makalede Filistin'de devam eden çatışmalardan kendisini soyutlaması mümkün olmayan sanatçıların yaşadıkları ve sanatlarına yansıttıkları, savaş ile işgal edilmiş bir toplumun anatomisi sunulmaktadır.

This research covers an examination of the effects of the ongoing war in Palestine on artists of Palestinian origin and their works that can be considered as “uprising (intifada)”. Although the beginning of the Palestine-Israel conflict can be dated back to the end of the 19th century, the turning point has been known as 1948 when the State of Israel was officially declared. While the year 1948 means victory for the Israelis, this date was imprinted on the memories of the Palestinians as a “Catastrophe (nakba in Arabic)”. The First Palestinian Intifada (uprising), which took place twice in Palestine from 1987 to 1993 (the period from the signing of the Oslo Accords and the Palestinian uprising against the occupation of Palestinian lands), the second Palestinian Intifada (uprising) from September 2000 to 2005 and the interim periods when the artists came to the fore with their works were evaluated within the scope of the uprisings. Artists who attempt to trace the traces of individual and social war memory, notably those such as Mona Hatoum, Emily Jacir and Dana Awartani, were addressed within the scope of the research on the works of artists of Palestinian origin. As a result, the works of artists, who have been continuing in Palestine from the past to the present and cannot easily isolate themselves from the conflicts, will take their place in art history as the anatomy of an occupied society by war.