Çağdaş Türk Resminde Melezleşme

“Melez” kelimesi, Latince “hibrida” kökünden gelmekte olup, karıştırılmış bir şey anlamında kullanılmaktadır. Buna iki farklı türün bir araya gelmesiyle oluşan yeni bir tür de denilebilir. Melez kelimesi biyoloji alanında daha çok kullanılmasına karşın zamanla birçok alanda yeni anlamlarla kendine yer bulmuştur. Melez kelimesinin resim sanatında da kendisine yer bulduğunu söylemek mümkündür. Modern çağda değişen sosyal düzenlerin etkisiyle sanatçılar yapıtlarını, sanatçı kimliklerini sorgulamışlar ve plastik anlamda derin bir değişim yaşamışlardır. 20. yüzyılın başlarında Kübizmle birlikte başlayan bu değişime, resim yüzeyine eklenen kolajları melezleşmenin en erken örnekleri olarak göstermek mümkündür. Sonrasında Dadaizm ve Pop-Art ile birlikte hazır nesnelerin (Ready-made) salt halleri amaçları dışında kullanılarak resim yüzeyinde de kendisine bulmuş ve homojen-heterojen karışımlar bağlamında bir melezleşme oluşturmuştur. Geleneksel plastik değerlerin dışındaki bu yaklaşımlar ortaya çıktıkları dönemlerde büyük bir sansasyon yaratmış olsalar da günümüzde oldukça benimsenmiş durumdadır. Melezleşmenin ilk örneklerini 20. yüzyıl başlarından itibaren Batılı ressamlarda görmekle beraber zaman içerisinde pek çok Türk ressam da çalışmalarında bu yöntemi benimsemiştir.

The word "hybrid" comes from the Latin "hibrida" root and is used to mean something confused. This can be called a new species, which is formed by combining two different species. Although the word hybrid is used more in the field of biology, it has found a place in many fields with new meanings over time. It is possible to say that the word hybrid also has a place in the art of painting. Because this should be the most appropriate definition for the conclusion reached by arranging different materials pictorially on a surface. Under the influence of changing social orders in the modern age, artists questioned their works and their identity and experienced a profound change in the plastic sense. It is possible to show the collages added to the painting surface, which started with Cubism in the early 20th century, as the earliest examples of hybridization. Later on, Dadaism and Pop-Art found it on the painting surface by using it for purposes other than pure forms of ready-made objects and created a hybridization in the context of homogeneous-heterogeneous mixtures. Although these approaches, other than traditional plastic values, created a great sensation at the time of their emergence, they are highly adopted today. Although we saw the first examples of hybridization in Western painters since the beginning of the 20th century, many Turkish painters also adopted this method in their works.