Simülasyon Teorisi, Postmodern Birey ve Tüketim Kültürü Yaklaşımlarıyla Sanat Eserlerinin İlişkisel Yorumlanması

Jean Baudrillard gerçekliğin algısında, geleneksel anlamda gerçekliğin olmadığını, bu gerçekliğin yerini bir hipergerçekliğin aldığını ve bu bağlamda postmodern birey ile tüketim kültürünü bu değişim çerçevesinde inceleyerek simülasyon kuramını ortaya koymuştur. Baudrillard’a göre hipergerçeklik ve simülasyon aynı şeyi işaret etmektedir. Her şey bir simülasyona dönüşmüştür ve simülasyonlar tüketim toplumunun bir parçası olarak ona hizmet etmektedir. Baudrillard, kapitalizmin tüketim toplumunun ortaya çıkmasına neden olması ile postmodern bireyin mecburen bu döngünün içinde kaldığını söyler. Baudrillard’ın simülasyon teorisi, Postmodern birey ve tüketim kültürü konusunda düşünceleri sanat eserlerinde ele alınmış ve filmlerde yer yer göndermelerle ya da filmin ana konusu olarak izleyiciye sunulmuştur. Bu bağlamda, araştırmada temel problem olan film ve sanatsal ürünlerde simülasyon, tüketim kültürü ve postmodern birey düşüncelerinin ilişkisel çözümlenmesi; örnekleme alınan Ana Medieta, Barbara Kruger, Stelarc, Andy Warhol, Jenny Seville, Barbara Kruger gibi sanatçılar ve Şabaniye filmi, Matrix filmi ve Aahh Belinda!. filmi üstünden yapılmaktadır.

Jean Baudrillard introduced simulation theory; stating that perception of reality does not include traditional meaning of the reality, instead, a hyperreality substitutes this reality; as well as he investigated postmodern individual and consumption culture in terms of perception of this change in this context. According to Baudrillard, hyperreality and simulation indicate the same phenomena. Everything became a simulation, and simulations serve to the society, being a part of it. Baudrillard asserts that postmodern individual was forced to be in this cycle, since capitalism created a consumption society.

Baudrillard’s simulations serving to the consumption society, and his way of including the individual in this process are the main research subject of his artistic works; and they are presented to the viewer as the storyline or as references made in his movies. In this sense, simulation, consumption culture and analysis of individuals in terms of movie and artistic expression which is the main problem in the research are investigated and interpreted through relational analysis of Şabaniye movie; Matrix movie with Stelarc and Andy Warhol’s studies; and Aaahh Belinda movie with the studies of Jenny Seville and Barbara Kruger.