Bireysel İzleğin Bir Nesnesi Olarak Sanatta Yatak İmgesi

Modernizmin yüksek sanat tanımının kırılmasına neden olan Duchamp’ın hazır nesne kavramı, sanatçıların ifade araçlarının değişmesine sebep olmuştur. Duchamp’ın hazır nesneye verdiği değer, ardılları tarafından yapıtın ana formu olarak işlenip sanatın önemli bir kaidesi olarak yerini bulmuştur. Bir kullanım nesnesi olan yatak, sanatçıların öznel anlam olanakları çerçevesinde ele alınmıştır. Bu malzemenin özgünlüğü sanatçılara üzerinde oynayabileceği yeni bir alan açılmasına da sebep olmuştur. Böylece Çağdaş sanatta bir mekan, bir direniş ölçeği, bellek ve otoportre gibi temsillerle ifade edilegelmiştir. Bu makalede amaç sıradan bir nesne olan yatağın sanatın yeni bir formuna dönüştüğüne tanıklık etmektir. Bununla birlikte sanatçıların aynı nesneyi ele alışlarında ki farklılıkları ve benzerlikleri yüzeye çıkarmaktır. Böylece aynı hazır nesneyi kullanan sanatçıların ifadeleriyle evrilen bir nesnenin yorumlamaları ortaya koyulmuştur. Sanatçının bireysel deneyimlerine ait bir gözlemin neticeleri olarak yatak imgesinin zihnin somutlanması bağlamında görsel bir dilin aracı olabileceği görülmüştür. Sonuç olarak hayatın ritmine ait gerçekçi bir nesnenin sanatın elemanları arasına dahil olması günümüz sanatına katkı sağlamıştır.

Duchamp’s concept of ready-made object have not only caused the chancing of the definition of high art in modernism, it has also changed the means of the artistic expression. The value that Duchamp introduced to the ready object has been handled by his successors as the main form of the work and it has taken its place as an important base of art. The bed, which is an object of use, has been considered within the framework of the subjective meaning possibilities of the artists. The authenticity of this material has also led to a new area for artists to perform. Thus, it has been expressed in contemporary art by representations such as a space, a scale of resistance, memory and self-portrait. In this article, the aim is to testify that how the bed, which is an ordinary object, has been transformed into a new material of art. However, it is to bring the differences and similarities of the artists on the usage of the same ready-made material. Thus, the interpretations of an object with the expressions of the artists using the same object have been revealed.

As a result of an observation of the artist’s individual experiences, it has been observed that the image of the bed could be the instrument of a visual language in the context of the embodiment of the mind. As a result, we can say that the realistic object belonging to the rhythm of life has been included in the material of art and this inclusion has contributed to today’s art.