Hatıra Ahmedli Cafer’in Solo Obua İçin “Monolog II” Adlı Eserinin Form Analizi

Hatıra Ahmedli Cafer solo obua için “Monolog II” adlı bu eseri 2018-2019 yılları arasında besteledi. Daha önce yazmış olduğu “Monolog I” adlı eseri solo flüt için yazılmıştır. Müzik eserlerinde monolog, bestecinin kendi iç dünyasındaki fikirleri, çatışmaları ve içsel konuşmalarını yansıttığı bir tür olarak karşımıza çıkmaktadır. Sade üç bölmeli formda yazılmış olmasına rağmen bu eser derin bir felsefe içermekte; bestecinin içsel konuşmalarını ve fikir çatışmalarını barındırmaktadır. Besteci, “Monolog II” adlı eserinde “yarım ton-bir ton-yarım ton” aralıklı iki tetrakordun artık ikili ile birleştirilmesiyle oluşan Şüşter makamını kullanmıştır. Şüşter bir Azerbaycan makamıdır ve eserlerde çoğunlukla insanın acılarını anlatmak için kullanılmaktadır. Bu eserde ayrıca ileri bir çalım tekniği olan multifoniklere yer verilmiştir. Multifonikler tek ses çıkarabilen monolog bir enstrümandan aynı anda iki veya daha fazla ses çıkarma tekniğine verilen genel addır. Bununla beraber eserde çeyrek ton glissandoları da karşımıza çıkmaktadır. Çeyrek ton glissandonun çalınabilmesi için “perde glissandosu” tekniğinin uygulanması daha uygun olacaktır. Bu araştırmada form ve makam dizisi analiz edilecek ve eser çalış teknikleri açısından irdelenecektir.

Hatıra Ahmedli Cafer composed the piece named Monologue II for solo oboe between 2018-2019. Her earlier work, Monologue I, was composed for solo flute. The monologue in musical works emerges as a genre in which the composer reflects his/her ideas, conflicts and inner speeches in his/her inner world. Although it is written in a simple three-part form, it contains a deep philosophy; composer’s inner speeches and conflicts of her ideas. The composer, in her work “Monologue II”, used the “Şüşter Maqam” consisting of two tetrachords with “semiton-wholeton-semiton” intervals combined with augmented second. “Şüşter” is a Azerbaijani Maqam and generally used to describe the suffering of man in musical works. In this work, the composer gave place to multiphonics which is an extended playing technique. Multiphonics is a general name given to two or more sound production technique at the same time from a monologue instrument that can produce a single sound. In addition, a quarter ton glissandi also appear in the work. In order to be able to play the quarter tone glissandi, it would be more appropriate to apply the key glissando technique. In this research, the form and maqam serials will be analyzed and the piece will be examined in terms of performance techniques.