Gizemli Mekânları ile Piranesi Gravürleri

Gravür sanatı, yüzyıllar boyunca teknikleri geliştirilerek sanat tarihi içerisinde yerini almıştır. Başlangıçta sanat eserlerinin daha çok kişiye ve eve ulaşmasını sağlamak için reprodüksiyon amaçlı kullanılan gravür, günümüzde kendi başına sanatsal bir ifade aracına dönüşmüştür. Venedikli, İtalyan bir mimar, mimarlık tarihçisi, arkeolog ve düşünür olan Giovanni Battista Piranesi’nin (1720-1778) zindan çizimleri olarak bilinen gravürleri, içlerinde barındırdıkları gerçekliğin farklı ifadeleri, hayali ve antik referansları ile birlikte birçok bilinmezliği de içinde barındıran gizemli mekânlardan oluşmaktadır. Sanat tarihinde zindan ve hayali hapishane gravürleri olarak bilinen bu mekânlar, zindandan çok farklı giriş çıkışları olan, merdivenleri, asma katları, kubbeli ve iç içe geçmiş odaları ile aslında daha çok anıtsal ve devasa mekân tasvirleridir. Bu araştırmada, pek çok kişi tarafından bilinmeyen Piranesi gravürleri, görselleri üzerinden tartışılarak biçim ve içerik bakımından incelenecektir.

The art of engraving has taken its place in art history by developing its techniques for centuries. In the beginning, engraving, which was used for reproduction purposes to ensure that art works reach more people and homes, has become an instrument of artistic expression on its own.

A Venetian Italian architect, architectural historian, archaeologist and thinker Giovanni Battista Piranesi’s (1720-1778) engravings known as the “Le Carceri” drawings are mysterious places that contain the different expressions of the reality they contain, their imaginary and ancient references, and their unknowns. Known as dungeon engravings in the history of art, these spaces are actually monumental, gigantic spaces with rows of staircases, mezzanines, domed interiors, with many different entrances and exits from the dungeon. In this report, the Piranesi engravings, which are not known by many people, will be examined in form and content and will be concluded by discussing on the visuals.