1960 Sonrası Değişen Sanat Doğa İlişkisi ve Ekolojik Sanat

Tarihsel değişimlerle birlikte insan ve doğa merkezli felsefi düşünceler değişmiştir. Sanayi toplumunda endüstriyel ve teknolojik gelişmelerle, insanın doğayı kontrolü ve sömürüsü daha da artırmıştır. 1960 yılları sonrasında değişen doğa algısı ile birlikte, sanatçılar sanatsal üretimlerini doğada gerçekleştirerek o zamana kadar sergilenme mekanı olarak kabul edilen galeri ve müzenin dışına çıkmışlardır. Bu çıkışlarıyla sanatçılar statükonun simgesi olarak görülen müze ve galerilerin modernist ve elitist tavrına tepki vermekle birlikte aynı zamanda doğayla bütünleşerek yan yana duruşu göstermek istemişlerdir. Arazi sanatı içinde tanımlanan ekolojik sanat, doğada yeni bir biçim oluşturmak, doğaya yeni bir şey eklemek veya müdahale etmek yerine, doğanın kaybını, tahribatını dile getirmeyi hedeflemektedir. Sanatçılar çalışmalarıyla doğanın biçimlendiricisi konumunda yer alan insanın doğayı nesneleştirerek biçimlendirmesini doğayı kendi amaçları için sorumsuzca kullanmasını görünür kılmak ve bu problemlere dikkat çekerek farkındalık oluşturmaya çalışırlar. Yeryüzünün insanın emrine verilmesi ile doğadan istediklerini tek taraflı alma ve onun üzerinde hakimiyet kurarak doğanın yok oluşana kadar gitmesi bugün çevre ve ekolojik sorunların olmasının temel kaynağı gibi görülmektedir. Ekolojik sanat ile sanatçılar doğada oluşan tahribatı ve insanın doğadan aldıklarını armağan etme bağlamında ona yeniden geri vermek istemişlerdir. Bu çalışmada çevresel sanat içinde yer alan ekolojik sanatın armağan etme bağlamında, Lynne Hull, Joseph Boys, Mel Chin , Alan Sonfist gibi sanatçıların sanatçı tavırları ve yapıtları incelenerek araştırılacaktır.

Along with historical changes, philosophical thoughts that are human and nature centered have changed. With the industrial and technological developments in the industrial society, the human control and exploitation over nature has increased even further. Along with the sense of changing nature after the 1960s, the artists created their art in nature and went beyond galleries and museums, which were recognized as exhibition areas until then. With this; the artists had reacted to the modernist and elitist attitude of the museums and galleries seen as the symbol of the status quo, and at the same time wanted to portray adjoining by blending with the nature. The ecological art defined within land art, aims to reflect the loss and destruction of nature instead of creating a new form in nature, adding something new to nature or intervening with it. Artists try to create awareness with their work by revealing humans shaping nature by objectifying it and using it irresponsibly for their own purposes and by drawing attention to these problems. The main source of environmental and ecological problems today is considered to be humans taking whatever they need from nature without giving anything back and taking over it until it is destroyed because of their perception that nature is under their order. With ecological arts; artists wanted to give back to the nature in the context of presenting what’s been destroyed and taken from the nature by humans. In this study, the attitudes and works of artists such as Lynne Hull, Joseph Boys, Mel Chin, and Alan Sonfist will be examined and studied in the context of presenting ecological art within environmental art.