Sanatta Toplumsal Eleştiri Sürecinde İroni Kavramı, Dil ve Söylem Analizi

Toplumsal eleştiri söylevi olarak mizah ve ironiyi Lim Young Sun, Yue Minjun, Zeng Fanzhi ve Liu Bolin’in eserleri üzerinden disiplinlerarası anlatım şekilleri farklı ifadeleri, yeni anlatım biçimleri araştırmada irdelenmiştir. Sanatçıların eserlerin de ya da performanslar da, çeşitli kavramsal çalışmalarda bireysel – sosyal sorgulamayı içeriksel çözümlemelerinde ironik dili kullanırken, toplum ve birey açısından çözümlenmiştir. Sanatçıların sorgulamalarında ironik dili mizahsal anlatımda maskeleme anlatımı ile çözümlenip, izole olma durumu ile sanatsal söylem analizleri yapılarak ifade yöntemlerindeki söylem dilleri incelenmiştir. Sanatçıların çalışmalarındaki gizlenme, maske ve trajik durumları, sanatsal ifadelerinde söylem dili ile sanatçıların kendi sanat pratiklerindeki ironik yaklaşımları, bu araştırma konusunun temel sorunudur.

Scrutinized in the study were humor and irony, as discourses of social criticism, based on the works of Lim Young Sun, Yue Minjun, Zeng Fanzhi ve Liu Bolin; and as artistic discursive language, the interdisciplinary forms of expression and intertextuality, new forms of expression. Case of the individual in social and communal lives was analyzed as artists, in their works or performances, in various conceptual studies and in their contextual analysis on individual-social investigation, use ironic language. Discursive languages in methods of expression were evaluated by analyzing ironic language with masking expression in humorous expression in artists’ investigations and by conducting artistic discourse analyses on the state of isolation. States of concealment, masking and tragedy in artists’ works, language of discourse in their artistic expression along with ironic approaches of artists in their own artistic applications are the main problems of this research subject.