Estetik Bir Obje Olarak Takı

Takının, bir estetik obje olarak ele alınması ve başlangıcından günümüze kadar estetik obje kavramına yüklenilen anlam bağlamında değerlendirilmesi önem taşımaktadır. Yalın bir somut var olan takı, suje tarafından beğenilen güzel bulunan bir tavırla kavranıldığından takı yalın bilgi objesi olmaktan çıkmakta ve estetik objeye dönüşmektedir. Arkeolojik ve antropolojik araştırmalar ilk sanat örneklerinin, beden süslemesiyle ilgili veriler olduğunu ortaya koymaktadır. Bu çalışmada “estetik bir obje olarak takı” konusu ele alınmakta ve takı analitik bir yaklaşımla değerlendirilmektedir.

It is important to consider the jewelry as an aesthetic object and within the frame of the meaning given to aesthetic object concept from the beginning until today. First of all, jewelry which has the qualification of having a weight, being held and seen is a tangible presence. Since the jewelry which is a plain tangible presence has been comprehended by the subject with an attitude of liking and admiring, the jewelry is no longer a plain information object and turns into an aesthetic object. Archeological and anthropological researches showed that first examples of art are related to body decoration. This study is handled under “jewelry as an aesthetical object” and the subject is evaluated with an analytic approach.