Cennetin Çocukları ve Bisiklet Hırsızları Filmleri Bağlamında Sinema, İdeoloji ve Gerçeklik

Günümüzde gerçeklik konusu çok uzun tartışmaların ve seminerlerin vazgeçilmez unsurudur. Dijital sanatların hakimiyeti altında kalan sanatsal üretim söz konusu olunca gerçeklik nedir diye sormadan sonuca bağlanmış herhangi bir tartışma ortamı yoktur. Değişen ve gelişen süreç ne olursa olsun, zihniyet olarak kavramlar irdelenirken verecekleri neticeler ideoloji temsilinin de ayrı bir göstergesi olacaktır.

Bu makalede, İki farklı kültürü ve zamanı temsil eden ancak düşünce bağlamında aynı çatı altında birleştirilmesi hedeflenen iki film (“Ladri di biciclette”, Cesare Zavattini'nin yazdığı, Vittorio De Sica'nın yönettiği, 1948 İtalyan yapımı drama filmidir ve 1997 İran yapımı dramatik filmdir. Özgün adı “Bacheha-Ye Aseman” (Farsça: بچههای آسمان) olan film, İngilizce konuşulan ülkelerde ve uluslararası gösterimlerde “Children of Heaven” adıyla gösterime sunulmuştur.) üzerinden gerçeklik etmeni kullanılarak ideolojik temsilin ne olduğu konusuna değinilecektir. Temsil bağlamında ele alınan bu kavramların çerçevesini ise kültürel imgelem oluşturacaktır.

Nowadays, reality concept is the indispensable element of many discussions and seminars. When the art production which is under the domination of digital arts is on the carpet, there will not be any discussion ambient without asking what the reality is. Whatever the changing and evolving process is, while examining concepts as mentality , the results will be a seperate indicator of ideological representations.

In this article, two films (“Ladri di Biciclette”, 1948, written by Cesare Zavattini, directed by De Sica, Italian origin production drama film. Original name “Bacheha-Ye Aseman”, international name “Children of Heaven”,1997, written and directed by Majid Majidi, Iran origin drama film), which are representing two different cultures and timeline howbeit is aimed to connect with the same context of idea, will be touch upon what the ideological representation is by using reality factor. The concept’s frame which is approached as representation, will be generated by cultural phantasy.