Minimalizm Akımı Kapsamında Nesne Anlayışının Yeniden Değerlendirilmesi

Soyut dışavurumculuğun biçime ve duyguya verdiği aşırı öneme karşı bir tepki olarak 19. Yüzyılın ikici yarısında ortaya çıkan Minimalizm, süslü dekoratif unsurlardan uzaklaşarak sadeliği savunmuş, nesnenin sadece nesne olma özelliğine dikkat çekerek geometrik ögelerin birim tekrarlarını kullanmış ve yalınlığı ile elit bir estetik biçim kavramı geliştirmiştir. Kompozisyonlarda figüratif ve hikâyeleştirilmiş anlatımı reddetmiş, sanat eserinde var olan biçimleri ve rengi en aza indirgeme düşüncesini temel prensip edinerek, eseri her türlü nesnel çağrışımdan arındırmaya çalışmıştır.

Başta resim ve heykel olmak üzere edebiyat, sinema, müzik ve mimarlık gibi birçok sanat dalında da kendisini hissettirmiş olan bu akım, eserlerin bütünüyle nesnel ve ifadesiz olması, tasarımın ön planda tutulması ve gerek renk gerekse biçimsel değerlerin en aza indirgenerek estetik bir tavır ile uyumlu ve ahenkli bir şekilde bir araya getirilerek sınırları keskin geometrik düzenlemelerle oluşturulmuş kompozisyonlarla oldukça dikkat çekmiştir. Süreç sanatı, arazi sanatı, performans sanatı ve enstalasyon sanatı gibi farklı sanat hareketlerinin oluşumuna da etki eden minimalizm akımının en önemli sanatçıları arasında Carl Andre, Sol LeWitt, Robert Morris, Richard Serra, Donald Judd, Dan Flavin sıralanabilir.

Minimalism, as a reaction against the excessive importance the abstract expressionism attributed to the form and emotion, defended simplicity by avoiding luxuriant decorative elements, pointed out that an object is just an object and thus used repetitions of geometrical elements, and developed an elite aesthetic concept. It rejected figurative imagery in the compositions, and took minimizing the form and the color within the art pieces as principle, and tried to cleanse the piece from any kind of objective connotation.

This wave, influencing lots of arts such as the painting, sculpture, cinema, music and architecture, defended that the art pieces should be entirely objective and inexpressive, the design should be on the spotlight, the color and the form should be minimised, and drew attention with its compositions that were formed by using compatible colors, forms and sharp geometrical elements with an aesthetic attitude. This wave also lead the creation of many fields of arts such as process art, land art, performance art and installation. The most influential artist of this wave are Carl Andre, Sol LeWitt, Robert Morris, Richard Serra, Donald Judd, Dan Flavin.