Modern Sanatın İçerisinde İnce Uzun Bir Figür (Alberto Giacometti)

Bütün sanatçılar eserlerini oluştururken yaşadıkları toplumların siyasi, ekonomik ve kültürel durumlarını yaptıkları sanat eserleriyle yansıtırlar. Bu bazen bilerek bazen de bilmeyerek olur. Sanatçı yaşadığı toplumdan diğer insanlar gibi etkilenir ve yaptığı eserlerde bu durum ortaya çıkar. İster bir meyve sepeti yapsın, isterse arabaların yoğun olduğu bir cadde, isterse de bir vahşet olayını anlatsın. Sanatçı yapmış olduğu bu eserlerle, yaşadığı toplum ve dönemi hakkında ayna görevi yapar. Bazen de yaşadığı dönem hakkında izleyiciye fikir vermekle kalmaz adeta kendini yansıtır. Hiç olmadık biçimlerle özdeşlik kurar ve kendi hakkındaki bilgileri ve içsel süreci aktarır. Giocametti de yaptığı heykellerde ve resimlerde, yaşadığı duyguyu anlatan sanatçılardan birisidir.

Giacometti’nin sanatı ve yapmak istedikleri herhangi bir akımın içerisine girmekten öte bir şeylerdi özgürlüğün ve bir şeylere bağlı olmamanın ta kendisiydi. Bir şeylere bağlı olmamakta hem onu hem yapıtlarını yalnızlığa sürüklemişti. Bu yapıtlara dikkatli bakan biri, canlılara özgü büyüme yazgısına karşın, kendisini çevreleyen uzay tarafından sıkıştırıldığı hissine kapılır. Bu durum sanatçının mekân saplantısının yaptığı işlere yansımasıdır. Bir varoluş ve yok oluş sürecinde, iki arada bir derede çıkan bu dal gibi figürler, tıpkı insanlar gibi, tesadüfen doğmuşlardır.

All artists reflects the economic, politic and cultural situations of their societies by their works. This happens both intentionally and accidentally. The artist is affected by the society that she is in which leads her reflect this to her works. No matter what she tells, a fruit basket or a street messed up by the cars or a violent event, with the works she has done an artist acts like a mirror about the era and the society she lives in. And sometimes she not only gives some clues about the era to the audience but also she realizes herself virtually. She makes an emphaty in different ways and she reflects all about herself and her inner process. Giocametti is an artists who tells his emotions by the help of the statues he built, as well. It was not the matter of being integrated into any movement that Giacometti wanted to do, but it was the matter of being bound to something. Both himself and his works were dragged into solidarity due to his independence. One who looking on the works carefully, gets into the feeling of being stuck by the aliens despite the fate of development which is peculiar to the livings. This case is the reflection of the artist’s obsession of location to the works he achieved. These branch-like figures which somehow grows in this process of existence were born randomly like people.

Keyworlds: alberto giacometti,modern art