Farklılık Siyaseti Üzerinden Bağımsız Kırgızistan’da Çokkültürlülük ve Çokdilli Eğitim Politikaları

Demokratik kuramın farklılık siyaseti ışığında yeniden betimlenmesi gereği olarak kimlik ve farklılık arasında sorunlu bir ilişki bulunduğu son dönem heyecanlı tartışma konularındandır. Söz konusu bu sorunlu ilişkiye, daha çok Orta Asya genelinde, ancak Kırgızistan özelinde yürütülen eğitim dili politikaları ve planlamaları perspektifinden hareket ederek, demokrasi içerisinde izlenebilecek makro ve mikro düzlemlerde nasıl bir yol bulunacağına ilişkin sorgulamalar, sorgulama sonucu elde edilen veriler, sanılar, saptamalar, sonuçlar ve değerlendirmeler bu çalışmada bulunabilecektir.

Ulusal kimlik sorununa genel bir kültür sorunu olarak yaklaşmak gerekir. Tüm bir ulusu kapsayacak ortak ve özgün duygu halinin nasıl yansıtıldığını, niçin belli durumlarda ortak davranış biçimlerinin oluşabildiğini açıklamak amacıyla bu yaklaşımdan yola çıkmak sine qua non olarak görülmektedir. Aslında dünyada yaşayan devletlerden daha çok sayıda millet vardır. Dolayısıyla milleti yaratan ortak yaşanmışlıklar, bir başka ifadeyle tarihsel deneyimin ortaklığı birlik inancını güçlendiren, bütünlüğü oluşturan kimi simgeler/işaretler (diller) yaratmaktadır. Bu yüzden, çokuluslu devletleri bir arada tutmanın yolları üzerinde ilerlemek oldukça zorlayıcı görülmektedir. Bu anlamda, saha çalışması çoktopluluklu, dolayısıyla çokkültürlü sosyal yapı sunmasından ötürü Orta Asya’da Kırgızistan üzerinden betimsel istatistiksel yordamla gerçekleştirilen, Kırgızistan İstatistik Kurumu’ndan alınan verilerden hareketle yürütülen bu çalışmada temel tartışma ekseninin etnik çatışmaları ortadan kaldırabilecek kültürel demokrasi olgusu etrafında yapılmasına büyük önem verilmiştir.

Kültürel demokrasi, en yalın anlatımla, iletişim özgürlüğü’dür. Gerçek anlamda demokratik siyasetler kültüre dayanır ve herkesin kültüre ulaşması hakkını savunur. Toplumlar kimliklerini kendileri için yaratıcı esin kaynağı niteliğindeki kültürel varlıklarında buldukları için her halkın kendi kültür varlığını yaşamak ve korumak hakkı ve görevi saklı tutulmalıdır. Bu sebeple, özellikle çokuluslu toplumlarda kültürün başat aktarıcısı olarak eğitim politikalarının ve planlamasının oldukça büyük değer taşıdığı tartışmasız görülmektedir. Dolayısıyla bu çalışmanın sorunsalı önemini bu platformda son derece haklı ve geçerli etkenlerle ortaya koymaktadır.

The troubled relationship between identity and difference as part of describing democratic theory in the light of the politics of difference became the hotly debated topic in the last period. We can approach to this problematic relationship the case of Kyrgyzstan as general in Central Asia, where carried out perspectives of educational language policy and planning. In this study will be available queries related to how to find a right way in macro and micro planes in a democracy, the data obtained by querying, presumptions, observations, results and assessments.

We must approach to the problem of national identity as a general problem of culture. In order to explain how are reflected common and unique feeling which can be cover all entire nation, why sometimes can be formed a common behavior patterns it’s seen as sine qua non to hit the road with this approach. In fact, there is living more nationality than the states in the world. Therefore, common experiences which created the nation, in other words, the historical experiences are forming some symbols/signs (language) which strengthens the belief of unity and integrity. For that, it seems quite challenging to hold multicultural states together and proceeds in a way. In this sense, fieldwork was Kyrgyzstan in Central Asia, as it submitted a multicultural social structure and due to the descriptive statistical procedure, which obtained from the Kyrgyzstan Statistics Committee, there is given a great importance to the phenomenon of cultural democracywhich is able to eliminatethe ethnic conflicts.

By the simplest words cultural democracy means freedom of communication. Indeed, all democratic politics based on culture and defends the right that everyone achieves to culture. Every community found a cultural identity as a source of inspiration for the creative assets for themselves. Therefore, should be stored the right and the duty of all peoples to live and maintain their own cultural presence. For this reason, educational policies and planning carries a fairly large importance as a principal transmitter of culture, especially in multinational societies. Therefore, the question of this study suggests its importance with extremely reasonable and valid factors.in this platform.