Reflections of Racism in Percival Everett’s Erasure

This article focuses on American racism and its impact on writers and publishing processes in the literary world, dealing with Percival Everett's novel Erasure (2001). The novel reveals the thematic restrictions imposed on black writers as a consequence of racism. Of course, the issue of racism has been addressed in hundreds of literary works, but they mostly describe the wounds caused by racist attitudes on the social and individual level. The new and striking point in this work is that racism is openly and unhesitatingly adopted by individuals such as writers, editors, and publishers, who are considered part of an intellectual community. The protagonist/author of the novel is expected to write about the lives and problems of black people because he is also black. When he writes about other subjects, he is disapproved, excluded, and even subjected to pressure to write about the experiences of black people. What Everett wants to show to his readers in his novel is that racism is not unique to an anti-intellectual culture. Whereas in previous times, black people in American society have struggled with discrimination, poverty, and low life standards, they have to struggle with oppression in the intellectual and cultural spheres in the 21st century, additionally. Thus Everett proves in his novel that racism still persists even in the 21st century and even in the intellectual settings. These issues will be analyzed through Afro-American critical method. The contribution the article offers to the literature is that it deals with a novel which tells racism is also prevalent in intellectual environments.

Bu makale Amerikan ırkçılığına ve bu ırkçılığın edebiyat dünyasındaki yazar ve yayın süreçleri üzerindeki tesirine odaklanmakta ve Percival Everett’in Erasure (2001) adlı romanını ele almaktadır. Roman siyahi yazarların eserlerini yazarken karşı karşıya kaldıkları ve ırkçılığın bir sonucu olarak getirilen konu kısıtlamasını göz önüne sermektedir. Elbette ki ırkçılık meselesi yüzlerce edebi eserde ele alınmıştır, fakat bunlar çoğunlukla toplumsal ve bireysel düzlemde ırkçı tutumların açtığı yaraları anlatmaktadır. Seçilen eserde ise yeni, çarpıcı ve ilginç olan nokta, entelektüel bir camia olduğu düşünülen ve kabul gören yazar, editör, yayıncı gibi mesleklere sahip olan kişilerin bile ırkçı tavır edinmiş olmaları ve bunu çekinmeden uygulamalarıdır. Eserdeki başkahramandan/yazardan, kendisi de siyahi olduğu için daima siyahilerin yaşadığı olay ve sıkıntıları anlatması beklenmektedir. Başka konularla ilgili yazdığında ise onaylanmamakta, dışlanmakta ve hatta siyahilerin deneyimlerini yazması için baskıya maruz kalmaktadır. Zaten Everett’in romanında okurlarına göstermek istediği şey ırkçılığın, anti-entelektüel bir kültüre has olmadığıdır. Geçmişte, Amerikan toplumundaki siyahi insanlar ayrımcılık, yoksulluk ve düşük yaşam standartları ile mücadele ederken, 21. yüzyılda entelektüel ve kültürel alanlardaki baskıyla da mücadele etmek zorunda kalmışlardır. Böylece Everett, romanında ırkçılığın 21. yüzyılda bile, entelektüel ortamlarda dahi, hâlâ var olduğunu kanıtlamaktadır. Bu konular, Afro-Amerikan eleştiri yöntemiyle açımlanacaktır. Makalenin alana sağladığı katkı, ırkçılığın entelektüel çevrede de yaygın olduğunu anlatan bir romanı konu almasıdır.