J. Brahms’ın Op. 100 Keman ve Piyano Sonatı’nın Birinci Bölümü Üzerine Bir İnceleme

Sonat formu, Barok dönemden itibaren kullanılan ve çalgı müziğini kapsayan bir müzik biçimidir. Klasik dönemde günümüzdeki haline dönüşen bu biçim, özellikle Romantik dönem ile birlikte “sonat-allegro” adıyla günümüzde de kullanılan bir yapısal form özelliği kazanmıştır. Klasik dönemdeki bu evrilme ile birlikte sonat, senfoni ve konçerto gibi birçok büyük ölçekli eserin birinci bölümleri “sonat allegro” formunda yazılmıştır. Romantik dönemin önde gelen bestecilerinden Johannes Brahms’ın tüm oda müziği eserleri gibi keman ve piyano için yazıdığı üç sonatı da repertuvarın en çok seslendirilen eserleri arasındadır. Bu çalışmada bestecinin Op. 100 La majör Keman ve Piyano Sonatı’nın birinci bölümü yapısal ve müzikal açıdan incelenerek, elde edilen bulgular vasıtasıyla eserin yorumlanmasına yönelik katkı sağlaması amaçlanmaktadır.

Sonata form is a musical form that has been used to describe instrumental works composed since Baroque era. As of Classical period, sonata form evolved into a specific musical form which is called “sonata-allegro”, especially during Romantic period. Thanks to this evolution, first movements of large scale pieces such as sonata, symphony and concerto were composed using “sonata-allegro” form. Three violin and piano sonatas of leading Romantic composer Johannes Brahms are among most frequently performed pieces of chamber music repertoire. In this work, first movement of Brahms’s Op. 100 Sonata for Violin and Piano is analyzed musically and structurally with the purpose of providing information for those who wish to study and perform this piece.