Yeni Gerçekçilik Sahasında Çağa Tanık Bir Oyuncu: Arman

20. yüzyılın ikinci yarısından sonra Avrupa’da kültürel, ekonomik ve politik anlamda yaşanan birtakım dönüşümler sanatı da doğrudan etkilemiştir. Özellikle II. Dünya Savaşı sonrasında toplumsal anlamda yaşanan yıkım ve Modernizm’in idealize ettiği Çağdaş Dünya kurgusunun başarısızlıkla sonuçlanması, nihayetinde sanat sahasında da çeşitli dinamiklerin ivme kazanmasına sebep olmuştur. Böylece varoluşuna ve malzemesine dair yeni bir argüman ileri süren sanat, çözümü yaşamla olan ilişkisini yakınlaştırdığı yeni bir üretim pratiğinde bulmuştur. Nitekim, 1960 sonrasında Neo-Dada hareketinin bir kolu olarak ortaya çıkan, Kavramsal Sanat’ın ve Popüler Sanat’ın ruhunu kısmen taşıyan ve çağın sanatının estetiğine yeni bir öneri sunan ‘‘Yeni Gerçekçilik’’, geleneksel yapının temeli olan betimleme üzerine bir üretim pratiği sergilemenin aksine, Dünya’nın kendisine sanatsal bir üretim olarak yaklaşan yeni anlam inşasına gitmiştir. Bu çalışmada, Yeni Gerçekçilik akımının tasvir edilmesi için gündelik hayatın bir parçası olan endüstriyel nesneleri ve atıkları kendine mal ederek onları üretim merkezine alan; sanatın sürdürülebilir olabilmesi adına sanatı ve gündelik olanı eş paydada buluşturan; gün geçtikçe tüketim ivme kazandığı bir toplumun gözden çıkardığı nesneleri/atıkları yeni bir bağlam içerisine taşıyarak sanat üretimi mertebesine taşıyan ve asıl adı Armand Fernandez olan Arman’ın seçmeci bir yaklaşımla toplayarak, yakarak, kırarak kimi zaman ise çoğaltarak ürettiği sanatsal pratiğine değinilmiştir.

After the second half of the 20th century, some cultural, economic and political transformations in Europe directly affected the art, too. Especially the destruction experienced in the social life following World War II and the failure of the world ideology idealized by modernism ultimately led to the acceleration of various dynamics in the field of art.Thus, art, which put forward a new argument about its existence and material, found the answer in a new production practice, in which it brought its relationship with life much closer. As a matter of fact, "Neo Realism", which emerged as a branch of the Neo-Dada movement primarily after 1960, which partially carried the spirit of Conceptual Art and Popular Art and offers a new proposal to the aesthetics of the art of the age, contrary to exhibiting a production practice on description, being the basis of the traditional structure, began the construction of a new meaning, which approached the world itself as an artistic production. In this study, in order to better describe the Neorealism movement, the art of Arman, whose real name is Armand Fernandez, was examined thoroughly as an artist who selectively collected, burned, broke and sometimes duplicated, and even appropriated and took the industrial objects and wastes of the daily life, and carried those discarded by a society where consumption was gaining its momentum day by day, into a new context, to the level of art production, and thus brought art and everyday objects together to the same ground in order for its art to be sustainable.