Postmodern Bakış Açısından Manolo Valdes’in Sanat Anlayışı
Öz
Yirminci yüzyılın ikinci yarısında ortaya çıkan Postmodernizm’in, Modernizm’in sanat anlayışını ve düşünce yapısını parçalayarak sanata radikal bir özgürlük getirdiğini, sanat ve gündelik hayat arasındaki sınırları kaldırarak yüksek kültür ile popüler kültür arasındaki hiyerarşik ayrımı yok saydığını söyleyebiliriz. Ayrıca sanatın özgünlüğüne ve bir deha ürünü olduğuna karşı çıkan Postmodernizm, sanatın tekrarlamalardan da var olabileceğini ileri sürerek, önceki sanatlara kasıtlı bir dönüş yapılmasında ve bunların yeniden yorumlanmasında sakınca görmemiştir. Böylece postmodern sanatçılar, çağdaş amaç ve fikirlere ulaşmak için homojen unsurlara yönelerek; “sahiplenme”, “taklit”, “kopyalama”, gibi kavramlara yönelerek, eserin kendisini yeni bir fikir ve yararlı bir üslup olarak kullanmışlardır.
Bu makalede günümüzün yaşayan önemli sanatçılarından biri olan Manola Valdes’in sanat anlayışı incelenmiş; malzeme, form, ışık ve renk aracılığıyla örülü eserlerinde daha çok “arınmış”, “azaltılmış” ve derinliği olmayan kurgusal yeni bir estetik yapının varlığı görülmüştür. Rönesans’tan Modernizm’e pek çok önemli sanatçının eseri, onun çalışmalarında bir "bahane" işlevi görmüş, referans olarak ele aldığı eserleri Postmodernizm’in sahiplenme (appropriation) kavramı doğrultusunda orijinal eserlere dönüştürülmüştür.
Anahtar Kelimeler Manolo Valdes, postmodernizm, ironi, pastiş, sahiplenme
Abstract
Manolo Valdes's Approach to Art From Postmodern Perspective
We can say that postmodernism, which emerged in the second half of the twentieth century, brought a radical freedom to art by breaking up the understanding of art and the mindset of modernism, and ignored the hierarchical distinction between high culture and popular culture by removing the boundaries between art and daily life. In addition, postmodernism, which opposes the originality of art and that it is a product of genius, did not hesitate to make a deliberate return to the previous arts and to reinterpret them, arguing that art can also exist from repetitions. Thus, postmodern artists turn towards homogeneous elements in order to reach contemporary goals and ideas; They used the work itself as a new idea and a useful style by focusing on concepts such as "possessing", "imitation", "copying". In this article, the art understanding of Manola Valdes, one of the important living artists of today, has been examined with examples; The existence of a fictional new aesthetic structure, which is mostly "purified", "reduced" and lacking depth, is observed in his works woven through material, form, light and color. The works of many important artists from Renaissance to modernism served as an "excuse" in his works, and he transformed the works he took as reference into original works in line with the concept of Appropriation of postmodernism.
Keywords Manolo Valdes, Postmodernism, Irony, Pastigy, Appropriation