Fernando Botero’nun Eserlerinde Sirk Yaşamı: Göstergebilimsel Bir İnceleme

Sirk insanların en eski ve en tanındık eğlencelerinden biridir. Gösterişli ve büyülü dünyası, sıra dışı yapısı ve çok boyutluluğuyla sanat dünyasının ilgisini cezbetmiştir. Resim sanatı içinde sirk teması sıklıkla çalışılan konular arasındadır. Watteau, Degas, Renoir, Seurat, Lautrec, Picasso, Léger, Chagall, Calder gibi birçok sanatçının eserlerinde görülen sirk teması çekici bir çalışma alanının fırsatlarıyla yoğrulmuştur. Olabildiğince renkli ve coşkun eğlence alanları, tüm ışıltısıyla heyecanın doruklarda yaşandığı ihtişamın sunum mekanlarıdır. İnsan bedeninin sıra dışı pozisyonlarda en dinamik biçimleriyle sunulduğu, kışkırtıcı gösterim merkezleri, yaşam felsefesi içerisinde çoğunlukla göçebelik nosyonunu barındırmaktadır. Pırıltılı şov pistlerinin nesnel durumlarının arka yüzü, mikro yaşam alanlarının zorlukla ve variyetin yoksunluğuyla biçimlenen kulislerle çevrelenmektedir. Sirk kocaman bir ailedir ve üyeleri için hem eğitim sahası ve öğretilerin aktarım merkezi olurken aynı zamanda yaşam biçimini temsil etmektedir. Sanatçıların üretim bilgilerinin yaratım deposu düşünce sistematiğinin geri planında, yaşam pratiğinde ve duyarlılığında birikmektedir. Bu plandan hareketle ortaya konulan eserler izleyici için anlamlandırılmayı beklemektedir. Sanat tarihinde birçok sanatçının yapıtlarında ölümsüzleşen sirk temasını bireysel bakış açısıyla tazeleyen Botero, zamansız ve belleklerde iz bırakıcı bu temayı her yönüyle ele alarak canlılık kazandırmaktadır. Bu doğrultuda, çalışmada Fernando Botero’nun sirk yaşamını ele aldığı eserleri göstergebilim yöntemiyle ele alınacak ve çözümlenecektir.

The circus is one of the oldest and most well-known entertainments of the people. Its flamboyant and magical world with its extraordinary structure and multidimensionality has attracted the attention of the Art World. The circus theme is one of the most frequently studied subjects in art. The circus theme, seen in the works of many artists such as Watteau, Degas, Renoir, Seurat, Lautrec, Picasso, Léger, Chagall, Calder, is mixed with the opportunities of an attractive workspace. As colorful and exuberant entertainment areas as possible, they are the presentation places of the magnificence where the excitement is experienced at its peak with all its brilliance. The provocative exhibition centers, where the human body is presented in its most dynamic forms in extraordinary positions, mostly contain the notion of nomadism in their philosophy of life. The back of the objective situation of the glittering show floors is surrounded by backstages shaped by the difficulty and lack of existence of micro-habitats. The circus is a huge family and represents a way of life for its members, while being both a training ground and a center of teaching. The creative repository of the production knowledge of the artists accumulates in the background of the systematic of thought, life practice and sensitivity. The works created based on this plan are waiting to be interpreted for the audience. Refreshing the circus theme, which has been immortalized in the works of many artists in the history of art, from an individual perspective, Botero brings it to life by addressing this timeless and memorable theme from all aspects. In this direction, the works of Fernando Botero, in which he deals with the circus life, will be discussed and analyzed with the method of semiotics.