Düzce’de Bıçakçılık Sanatı ve Somut Olmayan Kültürel Miras Taşıyıcıları

Geleneksel sanat ve meslekler kültürümüzün taşıyıcı ögesidirler ve tarihsel birikimi de içinde taşırlar. Bu nedenle gelecek kuşaklara geleneksel sanat ve meslekler ile kolaylıkla kültürel miras aktarılmaktadır. Bıçak, ilk dönemlerde insan hayatını kolaylaştıran bir araç gereç iken zamanla bir sanata dönüşmüştür. Bu sanatta kullanılan teknik ve yöntemler uzun yıllara dayanmaktadır. Günümüzde bıçakçılık sanatını daha da ileri seviyeye taşımak isteyen birçok sanatçı bulunmaktadır. Bu çalışmamızda bıçakçılık sanatını Düzce örnekleminde ele alarak bıçakçılık ile uğraşan üç usta ile görüşme yapılmıştır. Düzce’de bıçakçılık sanatına dair nelerin yapıldığı, hangi yöntem ve tekniklerin uygulandığı ortaya konulmuştur. Bu sanata uygulanan önceki yöntemlerle birlikte çalışmanın yazarı tarafından da ebru, tezhip ve minyatür gibi geleneksel Türk sanatlarımız Türk maden sanatlarının bir kolu olan bıçakçılık sanatında yüzey süsleme tekniği olarak kullanılmış ve görselleri bu çalışmaya dâhil edilmiştir. Çalışmanın amacı bıçakçılık sanatının tarihsel zemininden başlayarak günümüze değin kat ettiği yolu ortaya koymak ve bu sanat alanında yeni yöntemlerin yapılabilirliğini göstermek ve böylece bıçakçılık sanatının gelişime açık bir sanat olduğunu belirtmektir. Yapılan görüşmeler ve elde edilen görsellerin betimsel bir analiz ile değerlendirildiği bu çalışmanın geleneksel sanat ve bıçakçılık sanatı ile ilgili olan yazına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Traditional arts and professions are the carriers of our culture because they carry historical background. For this reason, traditional arts and professions and cultural heritage are easily transferred to future generations. While knife was a tool that facilitated human life in the early periods, it turned into an art in time. The art of knife and the techniques and methods used in this art have been used for many years in history. Today, there are many artists who want to prevent the art of knife from turning into a craft. They intend to take this art to an even more advanced level. In this study, we interviewed three artists as samples who dealt with knifemaking by addressing the art of knife in Düzce. Interviews and works with the artists are visualized in this work. Thus, what has been done about the art of knife in Düzce, which methods and techniques are applied have been revealed. Along with the previous methods applied to this art, traditional Turkish arts such as marbling, illumination and miniature were used as a surface decoration technique in the art of knife which is a branch of Turkish metal arts. The aim of the study is to show the path that knife art has taken from its historical background to the present day and to show the feasibility of new methods in this field and thus to indicate that knife art is open to development. It is believed that this work, in which interviews and images obtained are evaluated using a descriptive analysis, will contribute to literature related to traditional art and the art of knife.