Distopik Bir Yol Hikayesi: Labirent Deneyimi

Temsil, temsil edilen ile kendisi arasında bir araç olduğundan mimari fikirler de temsil ortamına aktarılmaya ihtiyaç duyarlar. Bir fikir olarak mimarlığın, deneyimselliğinin temsili, Bernard Tschumi’nin "gerçeğin arkasındaki karanlık ve bilinçdışının, tüm maskelerin ardındaki başka bir şeyin varlığına işaret ettiği" söyleminden yola çıkılararak irdelenecektir. Gerçeğin başka bir ötekisine (Tschumi’nin yapısındaki pencerenin çatlağına) ulaşma yolunda alınacak mesafelerle ortaya konacağı bu temsiller yumağında, yolların nereye çıkacağına temsiller, temsil edilenler ya da temsilin ötekileri karar verecektir. Bu yolculukta bir fikir olarak ele alınan mimarlığın deneyimlerle ve farklı aksiyonlarla hangi temsillere vardırılabileceği bir labirent deneyim hikayesi üzerinden tartışılmaktadır. Bir bütünden (mimarlık) başlayarak çıkılan yolda parçalanmışlıklar ve parçaların manadan ve yerden kopuşu ile bir dönüşme süreci ele alınır. Bu süreçte mimarlığın ve mekânın belirleyici unsurlarının (bedenler, nesneler, ışıklar, gölgeler, duyular, malzemeler, sesler, arzular, önyargılar…) bilgi – deneyim arasındaki boşlukta var oluşunun temsilleri aranmaktadır. Ortaya konulacak temsiller kavramsal ve algısal çelişkide ulaşılmak istenen noktaya varıştaki serüvenleri ve oluşacak potansiyelleri açığa çıkaracaktır. Her bir potansiyel mekâna ve mimarlığa bakışta yeni bir pencere ya da pencerede çatlağa (boşluğa) imkân tanıyacaktır.

Since representation is a vehicle between represented one and representation itself, architectural ideas also need to be transferred to the representation environment. The representation of the experientiality of architecture as an idea is based on Bernard Tschumi's discourse that "the dark and unconscious behind the reality point to the existence of something else behind all masks." In this web of representations, where the truth will be revealed with the distances to be taken on the way to reach the other one (the crack of the window in Tschumi's structure), the representations, the represented ones or the other representations will decide where the roads will lead. In this journey, the representation of architecture, which is considered as an idea and can be achieved through experiences and different actions is discussed over a labyrinth experience story. Starting from a whole (architecture), a transformation process is discussed with the fragmentation and the separation of parts from meaning and place. In this process, representations of the determinant elements of architecture and space (bodies, objects, lights, shadows, senses, materials, sounds, desires, prejudices…) exist in the gap between knowledge and experience. The representations to be put forward will reveal the processes for reaching the desired point in the conceptual and perceptual contradiction and the potentials to be formed. Each potential space and architecture will allow a new window or a crack (gap) in the window.